THESIUM. SANTALACE./E (Avcron Ar». DC.]. 661 
lata, crassiuscula, exsiecatione? rugulosa, dorso convexd. Flores secus ratos et apice 
sparsi, sessiles axillares vel stipite extra-axillari 1-2 lin. longo fulti, 2* lin. longi, 
Bractea 2-3 lin. longa, bracteolx 2 lin., primo adspectu integras. Alabastrum ovoi- 
déo-acutum, basi obeonicum. Lobi pone antheras pilosi, apice barb& albá donati, 
margineinflexo pnberuli, ceterum glabri. Discus perigonio connatus sed prope si- 
nus interne perspieuus. Placentá rectà a precedentibus differt. Th. virenti (n. 45), 
seclionis diverse, affine. Nuces ex specimine Litakun descripte, cum petigenio 
toto 2 lin. longte. (v» s.) : 
8 2. Fasciculus pilorum pone antlteras nullus, sed pili quidam aurei 
minimi altitudine insertionis filamentorum in. fauce dispositi. — 
Flores spicatt. . 
- 
90. T. EntsÉA (Linn. mant. p. 218, non Thunb.), caulibus simplicibus palmaribus 
duriusculis, foliis linearibus basi angustioribus patentibus, floribus in recemum 
sive spicam terminalem dispositis sessilibus approximatis alternis secundis, brac- 
teis propriis (bractoolse) duabus lateralibus, perigonio 5-fido, lobis lanceolatis apice 
et margine fibrillis inflexjs lanatis, nuce rugosá.— Ad eaput B. Spej (Kcnig). 
Nihil amplis in Linn. nisi ebaraeterés omnibus Thesiis capensibus communes. 
Planta igitur mole cognita. : : 
B, Thunbergii, caulibus pluribus ramosis et simplicibus, foliis oblongo-lanveola- 
tis carnosulis acutis.? In Afriee Capensis maritimis sabulosis ad Verlooren 
' Valley. T. Frisea Thunb.! in herb. Upsal., diss, p. 10, fl. Cap. ed. Sch. p. 210. 
T. funale h. imp. vindob.! (non L.). Ex speciminibus authenticis Thunbergii : 
caules ramique procumbentes passim radieantes, radicibus adventitiis gráci- 
libus ; planta tota pedalis, inferne sublignosa5 folia non rard, 5-8 lin. longa, 
1-17 lin.lata, oblonga, basi angustata vix petiolata, apice &cuta, patentia, 
superne plana, subtus plus minusve convexa nunc plana; pedunculi ramos 
terminantés , fere apbylli ; flores sepius ternati, fasciculis breviter pedüncu- 
latis vel sessilibus ad àpicem pedunculi communis dpproximati spicam lakarn 
aut ovoideam nune secundam formantes ; braetez et Dracteole subminóres 
ovato-acute, subciliat;,, flore duplo triplove minores; perigonium 4-41 lin. 
"léngum, tubo obeonico in pedicellum inimum basi angustato, parte liberá 
5-fidà, lobis acutis ab apice barbatis, medio intus glabris, fauce pilosiusculà ; 
stylo minimo apice capitato ; placenta contortuplicato-sinuata ; nux ellipsoidea 
stipite triplo perigonioque supero triplo major, nervis 10 et nervulis trans- 
versis reticulata, lineam longa. Verisimiliter species Linrisei. (v. s. in h. Thunb. 
et, vindob.) 3 
91. T. pEpILE (Brown prodr. Nov, Holl.'p.: 353, sine deser., Banks in h. vind.), caule 
debili adecendente vel decumbente pauciramoso teretiusculo, foliis anguste linea- 
ribus elongatis carnosulis acutis, tloribus ternatis vel solitariis apice ramorum 
laxe spicatis pedicellatis , bructeà bracteolisque paule brevioribus lenceolatis 
margine subdenticulatis pedicello vix longioribus, stylo minimo, nuce..:AIn Africà 
Capensi (Brown, Banks], h. ber. a Mus. paris. aecept.!).— Spreng. syst. 4, p. 834? 
(ubi flores bracteà breviores dicuntur). Caules 8-12 poll. longi, inferne flexuosi 
nudi, superne sparsim foliosi. Folia 5-9 lin. longa, lin. lata, patentia. Spicce 
elongatc, 6-19 lin. longe. Flores linen longi, pedicello $ lin. fulti. Alabastra 
ovoideo-acula. Bractes 2-j lin. longs, ut. braeteolm'oculo armato dentieulis vel 
ciliis minimis raris margine donatis. Pars libera perigonii profunde 5fida, lobis 
acutis. —Valde affinis Th. Frisez, sed. folia angustiora minus carnosa. (v. s.) 
B, Ecklonis, humilius, spicis abbreviatis densifloris. À In humidis montis Tabul; 
versus septentr. (Ecklon! 799 in h. vind.). Spic:e et. flores Th. amblsstachyi 
sed bracté.e et bracteolo ut in presenti non inlegre et folia latíora f-ilin. 
lata. Nüces juniores adsunt globos, subsessiles, peyigonio supero cylindra- 
ceo breviores, nervis 10 parvis et nervulis transversis rugulosce. (v. $.) 
y, humile, humilius, vix lignosum , spicis abbreviatis, fasciculis inferioribus 
florum breviter peduriculatis. — Ad Caput B. Spei prope Bergrivier (Ecklon 
etZeylD. n.45, sine nom. in h. ber.!). T. Frisea Sond. in Florá-1857, p. 359, 
quoad num. 4$ Eckl. et Zeyh. T. debile Zeyher! sine num. in h. ber. Caules 
e radice lignosà ramosá tortuosü decumbentes, 3-A-pollic., foliosi. Folia 
