mmzuow. — SANTALACELJE (avcron Atem. DC.]. ó7Y 
cis. — Species ànnum, Brasilienses (aliis omnibus e vetere orbe), graciles, fere 
aphylle, floribus laxe spicatis, ideo habitu Leptomeri:e et quarumdam specierum 
Capensium Thesii. Fructus omnino congenerum. Lobi perigonii medio in superiore 
parte fasciculo vulgari pilorum ad antheram tendentium donati, czeterum glabri. 
Filamenta antheris multo longiora, basi loborum inserta. Stylus elongatus, obtusus. 
—Genus distinctum primo adspectu videtur, sed characteres omnes passim in Thesiis 
veris adsunt, exceptá caducitate loborum qus solum tarde evenit et sine articulo 
transverso. — Descriptiones fusiores ad cel. Martii Flor. brasil. misi. o 
105. T. BRASILIENSE, annuum, ramis erectis gracilibus, foliis rarís lanceolatis 
adpressis minimis, spicis laxis gracillimis, floribus solitariis sessilibus, bracteà 
flore 4* breviore bracteolisque subbrevioribus lanceoletis, parte superá et integrà 
pu ovoideá inter nervos subinflatá laciniis linearibus erectis caducis duplo 
reviore, nuce ovoideà sessili nervis 5 primariis validis 9 secundariis paulo mino- 
ribus apice bifidis et nervulis obliquis transversisque retieulatà. (-) In Brasilicze 
campis ad Mugi das Cruzes prov. Sancti Pauli (Lund | n. 122 in-h. meo), in Brasilià 
merid. (Sello! 148 in h. r. ber.). Planta 12-15 poll. alta, radice parvà, caule ramis- 
' que striato-angulosis. Folia 7 lin. longa, e basi ovatà acuminata. Flores secus ramos 
$-8 poll. longos sparsi, 2 lin. longi, in axillis foliorum superiorum sive bractea- 
rum 2 lin. longarum. Bracteol; ut bractea sessiles, ovato-acuminatce. Pars supera 
et integra perigonii bullis 5 in fructu bene perspicuis ut ín pluribus Thesiis inflata ; 
lacinie 1-127 lin.longse, apice in sicco varie ílexc. Placenta recta. Nux laciniis 
delapsis 11 lin. longa (v. s.) 
106. T. APHYLLUM (Mart.| berb.), annuum?, rafnis erectis, foliis raris lanceolatis 
adpressis minimis, spicis rectis, floribus solitariis sessilibus, bracte& bracteolisque 
fere &qualibus ovato-acuminatis flore 4-5" brevioribus, parte super& et integrà 
' perigoriti ovoide& laciniis linearibus erectis post florationem apice inflexis demum 
' eadueis duplo fere breviore, nuce ovoideó& sessili nervis primariis 5 validis secun- 
dariis 5 vix minoribus sursum bifidis et nervulis obliquis transversisque reticu- 
latà. ()? In Brasilià (Mart.1 in h. DC.), in Brasiliá merid. (Sello! 1305 in h. reg. ber.). 
Flanta erectd, subpedalis, primo adspectu aphylla. Folia 7 lin. longa, in bracteas 
similes secus ramos transeuntia. Rami angulosi, rigidiores, crassiores quam in 
T. Brasiliensi. Flores secus ramos basi distantes, medio et apice magis ac magis 
proximi, 2 lin. longi. Bractee et bracteole 5 lin. longc, rigidiores et basi latiores 
quam in T. Brasiliensi. Nux paulo major, apice non bullata. (v. s.) 
Species dubic. 
107. T. AMBIGUUM (Ten. fl. Nap. 3 p. 312), e regno neapolitano. Planta ex descr. non 
extricanda, quam Bertol. fl. it. 2, p. 140 sub. T. linophyllo cum pluribus aliis enu- 
merat. 
108. T. cLoMERULIFLORUM (Sond. in Florá 1857, p. 355), suffruticosum, pedale, 
glabrum, ramis erectis striato-angulatis, foliis patulis trigono-filiformibus acutis 
(semipollic.), floribus 3-5-glomeratis axillaribus, glomerulo folio 3* breviore, brac- 
1teis ovato-lanceolatis carinatis submembranaceis apice recurvato trigonis flore 
fructuque longioribus, perigonii minuti $-fidi lobis glabris, nuce ovatà striatá. 
Jj In Africá Capensi ad Zwellendam legit Mundt. 
109. T. uisPiDULUM (Lam. ill. n. 2789, dict. 7. p. 630), caulibus paniculatis diffu- 
sis, foliis lineari-subulatis cauleque et plerisque plante partibus ex pilis brevissi- 
mnis vix perspicuis scabriusculis, florum fasciculis terminalibus et lateralibus ses- 
silibus, bracteis folio subsimilibus. 5 Ad caput B. spei (Sonnerat). Caules 4-6 yoll., 
graciles, tortuosi, rugosi. Folia 3 lin. longa vel ultra; subrecurva. — Hujus varietas 
glabrata est Th. paniculatum Thunb. (noh Linn.) secundum ,Sonder Flora 1857, 
p. 363, sed cl. auctor plantam Lamarckii non vidisse ait. 
110. T. »RocunuaENs (C. A. Mey. Verz. Pfl. Cauc. p. 40), caulibus procambentibus 
ramosis, foliis linearibus subnervosis, raceris simplicibus secundis, bracteis tri- 
bus insequalibus, calycis tubo 5-partito, laeiniis tandem conniventibus apice 
.inflexis drupà oblongà subbrevioribus. — In pratis Caucasi occidentalis alt. 
400-1900 hexap. 
111. T.? ssRnATUDM (Kit. ex Dietr. syn. 4, p. 878), caule adscendente simplieissimo, 
