Levermosernes udbredelse i Norge. 257 



curvata, pluriplicata, ore paullum angustato, repando vel 

 lobato, subintegerrimo ; cellulœ celliilis foliorum paullo minores 

 minusque incrassatæ. ■ — Gonidia globosa — ovali-globosa, 

 uni — bicellnlaria, jnniora viridia, seniora fusca — brunnea, 

 acervos sat magnos in apicibus marginibusqne foliorum superi- 

 orum formantia. 



Species distinctissima, a ceteris Scapaniis facile distinguenda 

 inilorescentia paroica, foliis lobis subæqualibus, concavis, ad 

 anticum valde curvatis. 



Denne som ny for videnskaben nylig i Norge opdagede 

 art er en udpræget liøifjeldsplante, der vokser paa fugtig, torv- 

 agtig jord og i jordfyldte, fugtige klipp esprækker paa kiselhol- 

 digt underlag. Hidtil er den kun funden en eneste gang paa 



Dovre, paa toppen af Nystiihø, 1765 m. o. h. i temmelig rigelig 

 mængde, cfr. (Kn. & Rn. jnli 1889). 



Den synes saaledes at være overordentlig sjelden ber i 

 landet, og heller ikke vides den at være paavist bidtil uden- 

 for Norge. 



109. Sc. rosacea (Cord.) Nees. 



Jungennania rosacea Cord, in Sturm. Fl. G-erm. er. 22 — 23. p. 96 (1832). 

 Jungermania Conradi Cord, in Sturm. Fl. germ. cr. 22 — 23, p. 98 

 ■(1832)?. 



Scapania rosacea Nees., Grottsch. & Lindenb. Syn. Hep. p. 71 (ISll). 

 Martinellia rosacea Lindb. Muse, scand. p. 6 (1879). 



„Dioica, ad 1 cm. longa et 2 mm. (apice) lata, adscen- 

 dens vel repens; caulis densissime radiculosus, densifolius; 

 folia valde accrescentia ad 0,6 lobata, acute complicata et 

 infra plicaturam plus minusve distincte alata, lohtis anticus 

 imbricatus, subplanus, oblique ovatus, obtusus et apiculatus, 

 serrulatus — integerrimus, lohus posticus oblique ovato-ovalis 

 obtusus et apiculatus-obtusissimus, plus minusve integer, mar- 

 gine postico et apice bene recurvatus, vix undulatus, cellulœ 

 mediæ ovales, marginales subquadratæ, omnes sat distincte 

 lineato-verruculosæ, toto ambitu bene incrassatæ, lumine 

 rotundo ; involucrum minus compressum, oblongum et vix cune- 

 ■atum, ore dense dentato, vix ciliato, basi hie illic bistratum; 



Nyt Mag. f. Naturv. XXXIII. III. 17 



