Levermos ernes udbredelse i Norge. 349 



laxos mollesqne formans, vel sæpius inter alios muscos sparse 

 vigens. Caulis sat crassus, flexuosus, inferne flavo-fuscus — 

 brunnens, superne dilutior, viridis — flavoviridis, postice pro more 

 fusens, vel brunnens, prostratus, apice paullum adscendens, 

 ramis panels longisque, postice tota longitudine dense radi- 

 celHfer, radicellis brevioribus vel longioribus, sæpe in fasciculis, 

 contextis, ad basin purpureis — brunneis, apice magis bya- 

 linis. Folia in caulis sterilibus vulgo decrescentia, interdum 

 fere æquimagna, remotiuscula, superiora sæpe confertiora et 

 contigua, sat tenuia et moUia, oblique inserta, antice paullum 

 decurrentia, dimidio inferiori ad anticum vergentia, superiori 

 autem subreflexa, rotundato-quadrata, ad Vs vel paullum ultra 

 biloba, rarius triloba, sinn vulgo lato, gibboso et reflexulo, 

 obtuso (rarius acutiusculo), lobis ovalibus, obtusis rotundatisve, 

 interdum acutiusculis, parum inæqualibus (postice vulgo majore) 

 sæpe leniter ^conniventibus. Cellulce sat densæ, subæquales, 

 quadrato-rotundatæ — rotundatæ, nisi ad angulos parum incras- 

 satæ, plus minusve chloropbylliferæ, sæpe tamen translucentes, 

 cuticula striolato-verruculosa. Amphigastria minus crebra, ad 

 basin ramorum tamen semper fere præsentia, interdum majora, 

 sed sæpe parva, subulata — - lanceolata, nonnunquam bifida. 

 Bracteæ perichætii confertæ, foliis fere æquimagnæ vel minores, 

 irregulariter 2 — 4-lobæ; hradeolæ complures, quo ad formam 

 variabiles, intégra — bifida. Perianthium alte emersum, dilute 

 viridis, cylindricum — obovatum, interdum leniter ad anticum 

 curvatum, teres, inferne læve, superne tamen Vs — Vs pluripli- 

 catum, unistratum, ore angustato, tiyalino, irregulariter dentato, 

 dentibus serratis, serraturis acutis, cellulæ ut in foliis. 



Planta mascula gracilior densiusque f oliata, androecia medium 

 vel apicem caulis tenentia; hractece foliis multo minores, con- 

 cavissimæ, ad basin saccatæ, bilobæ, nonnunquam trilobæ, lobis 

 obtusis, conniventibus, inæqualibus, postico majore, sinu lato, 

 obtuso, haud gibboso ; antberidia 2 — 3 in quaque axilla, globosa, 

 flavoviridia, stipite dimidium alto. 



Cetera haud visa. 



Vokser paa skyggefuld helst lidt fugtig jord i skove og 

 paa skyggefulde mosbevokste klipper, saavel paa kiselbergarter 

 som paa kalk, oftest indblandet mellem andre løv- og lever- 

 moser og kun sjelden i rene tuer. Dens hyppigste ledsagere 



