Levermosernes ndbredelse i Norge. 425 



albido-expallidis maciüati. Caulis (primarius) rhizoraaceiis, in- 

 tricatus et fragilis, dense longeque stolonifer, ramos crebros 

 arhizos (ad 16 mm. loiigos) basi hnmifusos, deinde arcuato- 

 ascendentes, simplices vel sæpissime snperne innovando-bifurcos 

 vel snbfasciculos, remotinscule foliatos proferens. Folia ad 

 canlis latus convexnm (posticum) vergeiitia ut subsecunda, 

 accrescentia, inferiora rainutissima, squamiformia et adpressa, 

 nt parnm discernibilia. sensim majora, folia media e 60" caiilis 

 exeuntia, tertia sua parte intima caiili adpressa et subvaginanti- 

 amplectentia, non decurrentia, deinde plus minusve erecta, 

 marginibus planis integerrimisque, maxime et apice valde incur- 

 vatis, ut cochleari-concaA^a, e basi angnstiore sensim latissime 

 ovata, ^/3 incisa, incisura acutiuscula et triangulari, lobis trian- 

 gulari-ovatis, obtusiusculis, folia superiora simillima sed sensim 

 multo majora, basi plus minusve saccatula et antberidia occul- 

 tantia. Cellulæ bexagono-rotundæ, bene collencbymaticæ, lævis- 

 simæ. — Bradeæ 5 — 6 ex axi excavato et sporogoniifero crasse 

 obovato-obconico erectæ et arcte convolutæ, latissime ovatæ, 

 ad ^/e acutiuscule insisæ, lobis incurvis, late triangulari-ovatis, 

 obtusis, duæ intimæ latissimæ sed duplo breviores, rectilinea- 

 tim truncatæ et apice latissimo irregulariter repandæ — breviter 

 pluri-incisæ. Äntheridia 2 — 3 in quaque axilla foliorum et 

 bractearum, ovalia, gi isea, hyalina, stipite breviore et a cellulis 

 biseriatis. ArcJiegonia ad 10. Seta ad 2 mm. alta, crassiuscula, 

 luteo-alba. Theca ovalis, fere nigra, vix nitidula. Elateres 

 ilexuosi, acutiusculi — obtusi, sæpe ad apices profunde bifurci, 

 spiris 3 vel 4, brunneo-fuscis arctissime convolutis, ut mem- 

 brana cellularis vix cognoscibilis. Spori globosi, brunneoli, 

 lævissimi". (S. 0. Lindb. paa det ovenanførte sted). 



Forekommer paa fugtige, dryppende klipper og paa vaade 

 stene især ved bække og vandsig paa underlag af kiselberg- 

 arter (skifere, gneis). Den vokser umiddelbart paa den nøgne 

 sten og danner temmelig vide, glinsende, olivengrønne eller 

 sortegrønne, tætte tuer, der med alderen bliver mere brunlige 

 og hvidspettede af de visnede perichætier. Arten er forholds- 

 vis nylig opdaget (1876) i Norge og synes at tilhøre ude- 

 lukkende den atlantiske flora, idet den hidtil blot er funden 

 paa et par steder i det vestlige Norge, nemlig i de indre egne 

 af Nordfjord og paa Søndmøre, altsaa mellem 61 ° 50' og 62 ° 15' 



