Levermosernes udbredelse i Norge. 435 



Dovre. Uden nærmere angivet sted (M. Bl. 1835), Vaarstien, 

 cfr. (R. & C, Hartm. 1854 if. Bot. not. 1855, Kr. 1880, m. fl.), 

 Kongsvold, cfr. (M. Bl. og andre), Knutshø, paa toppen, cfr. (Kn.), 

 Snehætten (Kr.), Blaahø, cfr. (M. Bl.). 



Hedemarken. Østerdalen: Tronfjeld (Jg.), Lilleel vedalen (MIL), 

 Bjørnstad og Austadelven i Aamot (M. Bl. 1837), Blaakampen i 

 Atnedalen (Kr.). 



Kristian. Gudbrandsdalen: Døraasæter (Br.), Lomseggen (N. 

 Moe), Prestekampen (Rn.) og Kilidkampen i Gausdal (MIL), Trond- 

 kampen, cfr. 900 m. (Rn.); Jotunfj eldene: Røisheim, 550 meter o. h. 

 (Hg.), Rambergstøl, cfr., 1200 m., Galdhø, indtil 1800 m. (Hg.), 

 Rundhø, cfr. 1400 m. (Hg.), Galdhøpiggen, 2300 meter (Hg.), Sik- 

 kilsdalsæter (Br.), Gjendeboden (Br.), Memurutungen (Kn. & Rn.), 

 Leirungsboden, cfr. (Rn.), Bitihodn (M. BL); Filefjeld: Galden og 

 Jotunsæter ved Tyin, særdeles almindelig, cfr. (Ks.), Smedalen (M. 

 BL), Suletind (MIL), Brusesæter, cfr. (MIL); Valders: Bergsfjeld, 

 cfr. (Ks.), Bergselven, cfr. 550 meter o. h. (Ks.), Kvamskleven (M, 

 Bl. & N. Moe) og Gjevrefossen i Vang, cfr. 800 meter o. h. (Ks.), 

 Eikjerbakken i østre Slidre (M. BL). 



Buskerud. Hallingdal: Bjøberg i Hemsedal, meget almindelig 

 cfr. fra 1000 meter af opover (Ks.) ; Ringerike; Bølgensæter, cfr. 

 (Br,); Numedal: Hallandsfjeld i Nore cfr. (Kr.). 



N. Bergenhus. Nordfjord: Videdalen i Stryn, cfr. (Ks.), Eike- 

 næsbesten i Gloppen, ned til 600 m. (Ks.), Raudalskammen i Davi- 

 ken, cfr. ned til 550 meter o. h. (Ks.), Rugsund (Wf.) ; Sogn : Dyr- 

 haugtind (Wf.), Turtegrøsæteren og Sognefjeld i Lyster (Rn.). 



S. Bergenhus. Voss: Borddalen (Rn.); Hardanger: Melderskin 

 i Kvinherred, omtr. 800 meter o. h., cfr. (Ks.), Eide i Graven (Kr.), 

 Røldalsfjeld, cfr. (Kr.), Valdalen i Røldal, cfr. (Wf.). 



Bratsberg. Telemarken : Bolkesjø, ved landeveiskanterne (Kr.), 

 Vestfjorddalen (M. BL) ved I{!rokan (Kr.), Gausta, cfr. (Kr.). 



iSfedenæs. Sætersdalen: Hekfjeld (M. BL). 



199. C. obtusa Lindb. > 



Cesia obticsa Lindb. Muse. scand. p. 9 (1879). 



Gymnomitriwn concinnatum IHartm. Skand. fl. ed. 10, 2, p. 128 (1871) 

 ex parte. 



Jungermania julacea Somf . in herb. 



Gymnomitrium concinnatum ß. crenuîatum Limpr. in Cohn, Krypt. Schles. 

 1, p. 246? 



„Dioica, sat robusta, hyalino-argentea, opaca, fragilis, erecta, 

 condensa, vix tamen flagellifera nee intricata, simplex vel irre- 

 gulariter parumqiie dicbotoma, plus minusve clavata et stricta, 

 obtusa, complanatula, densifolia. Folia erecta, ut bene con- 

 spicua, symmetrica, transverse affixa, OA^alia, incisa, sinu angu- 



28* 



