HIERACIOLOGISKE UNDERSØGELSER I NORGE. 303 



sus glandulis raris obsitus. Folia tenua glauco-virescentia, ex- 

 teriora late ovali-vel ovato-rotundata basi truncata vel cito con- 

 tracta æqualiter dentata vel denticulata, intermedia anguste ovalia 

 — ovato-elliptica apice obtusa — acuminata dentibus brevibus acutis 

 densis in basi cuneato-decurrenti longioribus angustioribusque pa- 

 tentibus instructa, interiora elliptico-lanceolata — lanceolata acumi- 

 nata — acuta dentibus parvis acutissimis densis in basi sensim con- 

 tracta subulatis patentibus pulchre ornata et sæpe etiam laciniis 

 libris linearibus in petiolis instructa, omnia supra subglabra in 

 marginibus dense breviter ciliata, subtus in costa dorsali floccosa 

 dense ceterum sparsim — densiuscule pilosa. Folium caulinum 

 angustum ovato-lanceolatum — lanceolatum acutissimum breviter 

 alato-petiolatum + dense subulato-dentatum, subtus + stellatum 

 sparsim pilosum. Anthela paniculata vulgo haud multum com- 

 posita ramis arcuatis approximatis (ramo immo semper remoto) 

 erecto-patentibus vel sat patentibus + dense cano-floccosis glan- 

 dulis pilisque solitariis adspersis acladium 1.5 — 2.3 dm. longum 

 paullum superantibus ; pedicelli glandulis densiusculis pilis soli- 

 tariis obsiti dense cano-floccosi. Involucra obscure cano-virescen- 

 tia basi ovoideo-rotundata 10 — 11 mm. longa, 5—5.5 mm. lata. 

 Squamœ inæquilongæ, exteriores lineares obtusæ, intermediæ 

 lanceolatæ obtusiusculæ vel acutæ, intimæ subulatæ, omnes dorso 

 sparsim marginibus densius stellata glandulis apice fusco-luteis 

 sat longis densis pilis nigris raris — sparsis vestitæ, apicibus + 

 comatæ. Galathidia læte lutea sat magna radiantia. Stylus 

 lutens vel ærugineus. 



Udmerker sig ved mørke, jevnt og spredt, i svøbbladenes 

 kanter noget rigeligere stjernehaarede svøb med tem. tæt beklædning 

 af glandelei' og faa til noget talrigere sorte haar, samt ved tæt, 

 syltandede blade. Især er tænderne smale og skarpe paa de indre 

 lancetformede, spidse og langt nedløbende rosetblade, ved hvis 

 grund de gaar over i længere flige, som ofte fortsætter ned paa de 

 smalt vingede bladstilke. Stængelbladet er oftest smalt, meget 

 skarpt tilspidset, med lange tætte syltænder. Undertiden er det 



