DE BEKERPLANTEN. 19 



des deksels , 't welk , niettegenstaande zijn naar achter omgeslagen 

 boorden, toch niet beter te vergelijken is dan bij een uitgespreiden 

 waaijer. De haartjes, die bij S. flava zoo dicht tegen de inwendige 

 oppervlakte der urnen aan gedrukt zijn , dat men ze slechts bij een 

 naauwkeurig onderzoek ontdekt, staan hier wijd uit en loopen dan 

 ook spoedig in het oog. 



S. Drummondii werd in 1842 of 1843 door een Amerikaansch kruid- 

 kundige , Dr. chapman , in Florida (in de nabijheid der stad Appala- 

 chicola) aan den westelijken zoom der rivier van denzelfden naam 

 ontdekt. In de kassen van den Hertog van Devonshire werden de 

 eerste levende exemplaren dezer plant ten toon gesteld. Niettegen- 

 staande zij aldaar in de bloeijende Victoria regia eene gevaarlijke 

 mededingster had , wist zij toch de bewondering der bezoekers van 

 Chatsworth gaande te houden. De bloemen van S. Drummondii zijn 

 paarsrood en hebben een geel stempelschild. 



In plaats van S. Drummondii treft men somwijlen , hoezeer dan ook 

 onder denzelfden naam , eene andere soort van Sarracenia aan, door 

 decaisne als S. undulata beschreven. Deze laatste is echter, behalve 

 door haar groen stempelschild, nog daardoor van S. Drummondii onder- 

 scheiden , dat hare bladen korter, doch breeder zijn en, in plaats van 

 zuiver witte , licht rozenroode vlekken op hun rug vertoonen ; daaren- 

 boven is de rand van hun deksel veel sterker gegolfd. De onder den 

 naam van S. Drummondii door van houtte in Deel VI (pi. 560) zijner 

 »Flore des Serres et des Jardins de fEurope" gegeven afbeelding 

 heeft op S. undulata betrekking. 



Sarracenia rubra , eene vijfde soort van hetzelfde geslacht, hoewel minder 

 prachtig, wat hare urnen betreft, dan S. Drummondii, verdient toch 

 wegens hare sierlijkheid en haar behagelijk voorkomen eene afzonder- 

 lijke vermelding. Eigen aan de moerassen van Zuid-Carolina, werd zij 

 aldaar door den Amerikaanschen kruidkundige w alter ontdekt , en in 

 1786 door john fraser levend naar Engeland overgebracht. Deze soort 

 heeft (zie fig. 12 volg. bl.) zeer tengere, in de nabijheid van haar mond 

 purperachtig aangeloopen of geaderde , tot 3 decim. hooge urnen , 

 een bijkans recht opstaand en puntig toeloopend deksel en bloe- 

 men , die door zulke lange stelen gedragen worden , dat zij ver 

 boven de bladen uitsteken. Doordien de bloembladen bij deze 



2* 



