MIEREN IN BRAZILIË. 



Een werk van h. w. batks , the Naturalist on the River Amazons , 

 in 1863 te Londen uitgekomen en waarvan uittreksels worden mede- 

 gedeeld in de Revue des deux mondes van 1 Augustus 1863 , be- 

 helst o. a. eenige merkwaardige berigten over verschillende soorten 

 van roofmieren. Wij deelen daaromtrent het volgende mede. 



Behalve de Saüba-mier (Oecodoma cephalotes x ) , die, door de kost- 

 baarste boomen van hunne bladeren te berooven , eene der grootste 

 plagen van Brazilië mag genoemd worden , gewaagt bates van ver- 

 schillende soorten van Eciton , waarvan hij in de opene campos (sa- 

 vannen) van Santarem en in de bosschen rondom Ega geheele benden 

 zag en gelegenheid had naauwkeurig na te gaan. W T at de Saüba-miev 

 voor de boomen is , worden de Ecüon's in sommige gevallen voor den 

 mensch, die hare ontelbare legerscharen niet ongestraft aanvalt. Zij 

 maken in geregelde benden , elke soort op hare wijze , jagt op 

 hare prooi. 



Zoo doortrekt de reusachtigste van allen , de Eciton rapax , de 

 bosschen op de wijze der Indianen , d. i. in ééne enkele regte lijn ; 

 de benden van deze soort zijn nooit zeer talrijk , hare togten zijn 

 voornamelijk gerigt tegen de nesten van eene andere mierensoort, die 

 ondanks hare grootte geheel en al weerloos is. 



De Eciton legionis is veel kleiner , zij is gemakkelijker na te gaan 

 dan de voorgaande soort, daar zij bij helder daglicht de naaktste 

 vlakten, in breede kolonnes van eenige duizende individu's, door- 

 trekt. Bates zag deze dieren een nest van de zoo even vermelde 

 weerlooze mieren geregeld belegeren ; zij groeven daarbij in den 

 ligten grond ware mijnen of loopgraven, ter diepte van acht of tien 

 duimen en leidende naar de nesten der weerlooze mieren, wier 

 larven en poppen vervolgens door de aanvallers in stukken gescheurd 

 werden, terwijl de volwassene mieren natuurlijk niet gespaard, maar 



') Dat is de Formica cephalotes van ltnnaeus en fabricius. 



