48 



DE BKKERPLA.NTEN. 



thans op het oog hebben , de eenige van haar geslacht , meer in 

 't bijzonder zou kunnen doen aanduiden als de «Moerasbeker met over- 

 hangende bloemen." 



Even als de Sarraceniaas , is ook Heliamphora een stengelloos ge- 

 was, in dien zin namelijk, dat zijne 

 bladen uit den grond schijnen voort te 

 komen en tot eene rozet vereenigd zijn. Elk 

 dier bladen heeft ook hier weder den 

 vorm van een trechtervormigen beker (zie 

 fig. 14) en kan in drie onderdeden: een 

 zaamgetrokken voet (c) , een opgeblazen 

 middenstuk (d) , en een wijduitloopen- 

 den, aan ééne zijde geopenden mond (b) 

 verdeeld worden. Aan den top van dezen 

 laatsten is een klein , cirkelrond , nap- 

 vormig aanhangsel (a) bevestigd, en dit 

 vertegenwoordigt het deksel, hetwelk, zoo- 

 wel bij Nepenthes als Sarracenia , veel groo- 

 ter is en ook een geheel ander uiter- 

 " lijk heeft. Overlangs loopende nerven 

 en dwarse aderen verleenen ook aan de 

 kruikjes van Heliamphora eene netvor- 

 mig geteekende oppervlakte , en zoo ook 

 wordt de verwantschap tusschen laatstge- 

 noemden en de urnen der vroeger reeds 

 behandelde geslachten al verder door den 

 naar buiten omgekrulden boord (e) en meer 

 nog door den vleugel (c) aangeduid, die 

 wij ook hier weder aan de binnenzijde 

 der bekers aantreffen. Ten opzichte van 

 dien vleugel valt echter op te merken , dat 



Fig. 14. Beker van Heliamphora hij gespleten is en zoo doende als ware het 

 nutans , van voren gezien , out- _ 



leend aan uentham'.s Verbande- 't midden houdt tusschen dien der Sarra- 

 ling in de Linnaean Transactions , . „ . , , T 



Tom. XVIII. (Natuurl. grootte) 1. ceniaas , die altijd gaaf is, en der Nepen- 



e vleugel; d | buikig gedeelte; 6 t h egsen die twee in aantal, maar steeds 



bekermond; e bekerzoom; a deksel. ' 



