16 DE BEKERPLANTEN. 



het, met Canada- balsem gevuld, uit Canada had medegebracht, was 

 ter hand gesteld. Ofschoon de l' obel er voor zich zelven aan twij- 

 felde , of de urn wel afkomstig was van hetzelfde gewas, dat den 

 daarin besloten balsem geleverd had, gaf hij haar toch, gelijk wij reeds 

 zeiden , den oneigenlijken naam van » Thuris limpidi folium" (blad van 

 den helderen balsem), een titel, die in 1650 door joh. bauhinus 

 werd overgenomen. — De bloemen van S. flava werden het eerst 

 beschreven door morison (Hist. Plantarum, 1683), en dat wel naar 

 aanleiding van inlichtingen en teekeningen , hem door een Engelsch 

 kruidkundige, john banister, uit Virginië verstrekt. 



S. flava is van de 6 andere soorten van het geslacht , waarvan alleen 

 nog slechts S. variolaris gele bloemen draagt, zeer duidelijk onder- 

 scheiden. Zij heeft lange smalle bladen , wier urn van boven naar 

 onder langzamerhand naauwer wordt en ongeveer halverhoogte het 

 blad zeer spits eindigt , en wier eentoonig groen slechts aan de binnen- 

 vlakte van den mond der urnen en zoo ook aan de binnenzijde van 

 het deksel door purperen nerven wordt afgebroken. De vleugel aan 

 de voorzijde der urnen is, in vergelijking met dien van andere soorten, 

 smal te noemen en neemt van den mond des bekers tot halverhoogte 

 het blad in breedte langzamerhand toe , maar van daar dan ook weer 

 even regelmatig af. Het deksel, eenigzins driehoekig van vorm , heeft 

 een opgerichten stand en een naar achter omgeslagen boord. Onder 

 het droogen nemen de bladen van S. flava , die, in 't voorbijgaan ge- 

 zegd , dikwerf 7 decim. lang worden , eene blaauwachtige tint aan ; 

 en tevens wordt hunne inwendige oppervlakte daarbij glanzig als zijde. 



De eigenaardige wijze, waarop de bloembladen van S. flava (fig. 10 b, 

 volg. bl.) over de inhammen vanhetstempelscherm (a) naar beneden hangen, 

 zoo als curtis zegt: «somewhat in the manner as a woman's leg 

 hangs over the pummel of the side-saddle ," gaf aanleiding tot den 

 vreemden naam van »side-saddle-flower" (d. i. dameszadelbloem), waar- 

 mee men gewoon is de Sarraceniaas in Engeland aan te duiden. 



De kuituur der S. flava dagteekent van het jaar 1752 , als wanneer 

 levende exemplaren in 't bezit waren van philip miller , den bekenden 

 hortulanus van den apothekerstuin te Chelsea bij Londen. 



Sarracenid variolaris, waarvan in fig. 4 (bl. 11) een blad is afgebeeld, ge- 

 lijkt wel eenigzins op S. flava , maar is daar toch van onderscheiden 



