ÜE BEKERPLANTEN, 



18 



zijne ondervlakte voorkomen , en 5 bogen be- 

 schrijven , die juist gelegen zijn op de grenzen 

 tusschen de 5 bolvormig uitstaande onderdeden , 

 die het schermvormige ligchaam zamenstellen. De 

 vruchten der Sarraceniaas zijn (zie fig. 9) 5-hok- 



Fig 8 Dwarse door- kige ' 5 ' kle PP i g e zaaddoozen, die hokverbrekend 



snede van den eijerstok openspringen en talrijke kiemwithoudende zaden 



van 5. Jlava , vergroot 



(ontleend als voren). bevatten. 



Het behoort niet tot de zeldzaamheden , dat de Sarraceniaas in 

 onze kassen bloeijen. Soms doen zij dit zelfs 

 op eene voortreffelijke wijze . Nogtans zijn zij , 

 om zoo te zeggen, in dit opzicht niet van wispel- 

 turigheid vrij te pleiten , hetgeen met andere 

 woorden zeggen wil , dat men hare bloemen nu 

 eens , zonder dat men er op durfde rekenen , 

 voor den dag ziet komen, en dan weder, 



Fig 9. Vrucht eener niettegenstaande de beste zorgen , niet vermag te 



Sarracenia, natuurl. groot- ... 



te (ontleend als voren). voorschijn te roepen. 



De plaats, die de Sarraceniaas in het natuurlijk stelsel behooren in 

 te nemen, is door verschillende Schrijvers niet altijd op dezelfde wijze 

 bepaald. Mij komt de meening van planchon, dat men haar, zij het 

 dan ook tot eene afzonderlijke groep, aan de Pyrolaceae behoort aan 

 te sluiten, als de aannemelijkste voor. 



Het aantal bekende soorten van Sarracenia bedraagt op dit oogenblik 

 7, te weten, S. Jlava , purpurea , Drummondii , rubra , variolaris , undulata 

 en psittacina. Hiervan worden de eerste vier veelvuldiger dan de 

 anderen bij kweekers en in kruidtuinen aangetroffen. Wij wenschen 

 echter , voor wij dit hoofdstuk eindigen , bij elk dier soorten nog een 

 oogenblik stil te staan. 



Sarracenia Jlava, eene bewoonster van Virginië, Carolina en Georgië, 

 maar vooral van de vochtige dennebosschen van Florida, is eene dei- 

 oudst bekende soorten van het geslacht. De l' obel toch gaf, reeds 

 in 1576, in zijne «Adversaria" eene afbeelding van eene urn dier 

 soort en teekende daarbij aan , dat hij het bezit van dat vreemd- 

 soortige blad (zie fig. 3, bl. 10) te danken had aan zekeren genees- 

 heer LAüNAT van La Roebelle, aan wien dit door een zeeman, die 



