12 ÜE BEKERPLANÏEN. 



die, ook wel met hare toppen naar onder gekeerd, maar niet zoo 

 sterk tegen de opperhuid aan gelegen zijn. Naar beneden, d. i. in 

 de richting van den bodem des bekers, zag ik die naaldvormige haren 

 langzaam in aantal afnemen en eindelijk geheel ontbreken. — Ook 

 aan de binnenzijde des deksels trof ik haren aan , die , vreemd ge- 

 noeg, in hunne onregelmatige verspreiding en hunne grootte met die 

 der glanzige streek overkomen , doch in vorm en teekening van die 

 der doffe niet te onderscheiden zijn. Ook deze haren zijn met hun 

 top naar onder gekeerd. 



Of nu deze haren aan de afscheiding van het water en den honig, 

 die beiden door de Sarracenia -bekers worden voortgebracht, deel hebben 

 of niet , valt zeer moeijelijk uit te maken. Dat zij den honig afzon- 

 deren , is waarschijnlijk, omdat er, nevens hen, geene andere werk- 

 tuigen aan de zamenstelling van de opperhuid der doffe streek deel- 

 nemen; of zij echter ook de waterachtige vloeistof leveren , die, 

 althans in Amerika, de bekers tot op eene aanzienlijke hoogte vult, is 

 eene tweede vraag , die voor geene dadelijke beantwoording vatbaar is. De 

 dikte van den wand der naaldvormige haren in aanmerking genomen , komt 

 het mij niet onwaarschijnlijk voor , dat de opperhuidscellen der glanzige 

 streek bij Sarracenia het water der bekers afzonderen. 



Wat de afscheiding van eene zoete vloeistof in de nabijheid van 

 den mond der Sarracenia-bekers betreft, deze heb ik wel is waar 

 zelf niet waargenomen , maar, daar Amerikaansche proefnemers , zooals 

 macbride, daarvan niet alleen gewagen, maar haar zelfs vrij aan- 

 zienlijk noemen , zoo bestaat er geene reden om daaraan te twijfelen. 

 Daarenboven pleit voor zulk eene afscheiding de omstandigheid , dat de 

 bedoelde urnen — althans in haar vaderland — zoo sterk door insekten 

 bezocht worden. Dat deze hun snoeplust meest met den dood bekoopen 

 en in het bekerwater verdrinken , kan ons thans , nu wij iets meer van 

 den bouw dier werktuigen weten , niet verwonderen ; want het zal ieder- 

 een toch wel in de oogen springen , dat de richting der haren , zoo 

 als wij die hier boven hebben aangegeven , een ontwijken in de richting 

 van den bekermond hoogst moeijelijk of zelfs onmogelijk maakt. 



Omtrent de morphologische waarde van de urnen der Sarraceniaas 

 kan nog weinig met zekerheid gezegd worden, omdat men die werk- 

 tuigen nog niet stap voor stap in hunne ontwikkeling heeft nagegaan. 



