DE BEK.EKPLANTKN. 



9 



of korter gesteeld en buis- ot' peper huisvormig. Evenals bij de Nepenthes- 

 sen, dragen zij een deksel, hoewel van dit laatste niet gezegd kan 

 worden , dat het ooit de bekers afsluit , daar het toch , reeds in zijne vroeg- 

 ste jeugd, zich als een overlangs toegevouwen aanhangsel voordoet, 'twelk 

 of over den mond der urnen heengebogen, of in eene regte lijn met den 

 rug der bekers gelegen is. Dat er dus ook van eene beweegbaarheid des 



deksels bij Sarracenia geene sprake 

 wezen kan , behoeft geen betoog. 

 Behalve in den stand , althans den 

 il( ^^^^''''^M™/ X ' oorspronkelijken , hunner deksels, 



wijken de bekers der Sarraceniaas 

 ^\J\l!f lÊÈÊi-- I no ë * n eenige andere opzichten van 

 die der Nepenthessen af, en wel 

 vooreerst daarin, dat hunne opening 

 niet in een geribden , maar in een 

 gladden boord gevat is ; ten tweede , 

 dat zij geen spoorvormig aanhangsel 

 dragen op de plaats waar hunne 

 rugzijde in den voet des deksels 

 overgaat (fig. 2), en ten derde, dat 

 zij aan hunne voorzijde altijd gevieu- 



Fig. 2. Achterzijde van het deksel vang eld zi J n » al bedraagt het aantal vleu- 

 Sarraceniaflava, ontleend aan van hotjtte's lg aan dken beker nooit meer dan 

 Flore des oerrcs , (natuurt, grootte). c 



één (fig. 3). 



Een blik op de figuren 2 en 3 overtuigt ons terstond , dat er , ook 

 bij Sarracenia , krachtige nerven door de bekers loopen , en dat deze 

 op hare beurt door zijtakken met elkander verbonden zijn. Niet alleen 

 in den beker zelven , maar ook in den vleugel worden die nerven 

 aangetroffen , iets wat bijzonder duidelijk is bij S. variolaris (fig. 4) , 

 die zich door de breedte van het bedoelde orgaan onderscheidt. 



Over het geheel zijn de Sarracenia-bekers groen. Niet weinig 

 echter wordt hunne sierlijkheid verhoogd hetzij door purperen aderen, 

 zoo als die bij S. purpurea , rubra en Jlava, of door witte vlekken, 

 zoo als die bij S. variolaris en Drummondii , of wel door licht rozeroode 

 vlekken , zooals die bij S. undulata aan 't breedst gedeelte der bekers 

 en aan het deksel voorkomen. 



