1813—1863 



noemt de wetenschap* daarvan meer dan dertig duizend haar eigendom , 

 en het zeer groote meerendeel is de vrucht der ontdekkingen na 1813. 

 Naar gelang onze kennis der elkander opgevolgde scheppingen toe- 

 neemt, verdwijnt ook de vroeger schijnbaar onoverkombare kloof, 

 die deze onderling en van de hedendaagsche scheen te scheiden. 



Het plan des Scheppers wordt ons onthuld door de schepping zelve. 

 Zij vertoont zich aan ons als een enkel zamenhangend en doorloopend 

 geheel, en het daarin verwezenlijkt plan als geen ander dan dat eener 

 gestadig voortgaande vervolkomening. Ziedaar de groote en gewigtige 

 uitkomst van het vergelijkend onderzoek der vroeger en later geleefd 

 hebbende wezens , van het eerste verschijnen der oudste dieren en 

 planten, wier overblijfselen voor ons zijn bewaard gebleven, tot aan 

 den mensch toe , die de laatste schakel van de onmetelijk lange keten 

 is, maar die zelf op de baan der ontwikkeling nog steeds voorwaarts 

 streeft. 



Excelsior! steeds hooger ! Ziedaar de leus der natuur zelve. 



Excelsior ! steeds hooger ! Dat zij en blijve ook de leus van elk 

 beoefenaar der natuurwetenschap, en al mogt hij dan ook slechts een 

 droppel werpen in den oceaan der kennis , dan zal hij medegewerkt 

 hebben tot bereiking van het groote doel des Scheppers zelven en 

 niet te vergeefs hebben geleefd. 



