54 



DE BEKERPLANTEN. 



weder netvormig geaderd en daarenboven , even als die van Sarra- 

 cenia variolaris en Drummondü , aan de rugzijde bleek gevlekt zijn ; 

 dat de opening, die tot den wijden dwarsen zak voert, d. i. de 

 bekermond, niet grooter is dan è Eng. dm. in middellijn; eindelijk, 

 dat de vleugel , die hunne voorzijde bekleedt , zeer smal en over zijne 

 grootste lengte onverdeeld is, doch zich aan zijn voet in twee platen 

 splitst, welke te zamen eene scheede vormen, die of den bladvoet van 

 een volgend blad , of een bloemstengel omgeeft. 



Omtrent de inwendige oppervlakte van beker en deksel beiden 

 valt op te merken , dat daarop ook al weder haren worden aange- 

 troffen , en wel de zoodanigen, wier toppen, even als bij de Sar- 

 raceniaas, naar beneden zijn gekeerd. Eene nadere omschrijving 

 van de haren des deksels komt in torrey's verhandeling niet 

 voor; wél echter vermeldt hij, dat die organen, op de hoogte van 

 het wijdste gedeelte des bekers , kort en kegelvormig 

 (fig. 22 a), aan zijn voet daarentegen lang en slank 

 zijn (fig. 22 b) , en verder, dat zij op de hoogte 

 van het midden geheel ontbreken. Noch de eene , 

 noch de andere soort van haren schenen hem toe 

 de kenmerken van een afscheidend orgaan te be- 

 zitten. Water werd door brackenridge in de 

 bekers op hunne natuurlijke standplaats gevonden; 

 en dit verdient meer nog dan bij de meeste soorten 



van Sarracenia onze bijzondere aandacht, omdat de 

 Fig. 22. a haren . J ' 



van 't wijdst, b cV van kapvormig gewelfde bekertop bij Darlingtonia niet 

 't smalst gedeelte eens , , . . n , . , , 



bekers van Darling- toelaat, dat het hemelwater den bekermond, en 



%tt "('SSd "ai; dMr,an g S de l,0lte deS beierS zeh ' e bereike - 



voren). 



Vergelijken wij nu de uitkomsten , die het 

 mikroskopisch onderzoek van de inwendige oppervlakte der bekers bij 

 de Sarraceniaceeën heeft opgeleverd , met elkander , dan komen wij 

 tot het besluit, dat aan die oppervlakte bij allen tweeërlei soort van 

 haren voorkomen, namelijk korte kegelvormige (gestreepte?) en lange, 

 priem- of naaldvormige, doch ook, dat de plaats, door die haren 

 ingenomen, niet altijd dezelfde is. Zoo vond ik zelf bij Sarracenia 

 flava en zoo ook torrey bij Darlingtonia californica eerstgenoemden 



