DE BEKERPLANTEX. 







aan den mond des bekers, terwijl zij door bentham bij Heliamphora nutans 

 aan zijn voet werden aangetroffen; en zoo werden de lange haren bij 

 Sarracenia op het midden der bekers, bij Heliamphora aan hun mond, 

 en bij Darlinglonia aan hun voet ontdekt. Er is echter in de beschrijving 

 van de struktuur der meergemelde inwendige oppervlakte nog zoo veel 

 onbestemds en oppervlakkigs , dat wij aan bovenstaande opmerking 

 vooralsnog geen gewicht wenschen toegekend te zien, en haar dan ook 

 alleen hebben aangehaald om de wenschelijkheid van een hernieuwd , 

 maar doortastender onderzoek naar den bouw der bekerplanten te doen 

 in het oog springen. Die wenschelijkheid dringt zich nog meer. aan ons 

 op, als wij bedenken, dat van de bekleeding des deksels slechts schaars, 

 en dan nog wel meest in het voorbijgaan, gewag wordt gemaakt ; dat 

 over het al ot' niet gestreept zijn der haren gewoonlijk het stilzwij- 

 gen bewaard wordt; dat de eene 

 schrijver van klieren spreekt, waar 

 de andere die organen ook niet met 

 een enkel woord vermeldt , enz. 

 Veel blijft hier nog te doen overig; 

 en moge het nu ook waar zijn , 

 dat een onderzoek, zoo veelom- 

 vattend als wij zulks zouden bedoe- 

 len , voor een deel zou afstuiten op 

 gebrek aan bouwstoffen , zoo is het 

 toch zeker, dat er, althans onder de 

 Sarraceniaas , soorten gevonden wor- 

 den, die in de kuituur opgenomen en 

 voor het algemeen verkrijgbaar zijn. 



De bloemstengel van D. califor- 

 uica, van 1 tot 4 Eng. voet lang, 

 is heen- en weer gebogen, hoekig, 

 onbehaard en met uitstaande schub- 

 ben bekleed, die laag aan den 

 stengel wijder uiteenstaan , doch 



Fig. 23. Eloew van Darlingtonia eali- naar zijn top meer op elkander zijn 

 fornica, natuurt, grootte (ontleend als gedrongeDj e n eindelijk plaats maken 



