DE J5EKERFLANTEN. 59 



Cephalotus vinden wij er drie , en wel één juist van voren en twee 

 anderen ter linker- en ter rechterzijde van den middelsten. Die vleu- 

 gels zijn echter niet aan elkander gelijk, daar de laatstgenoemde een 

 overlangs gespouwen voorkomen heeft of, met andere woorden, uit twee 

 platen bestaat, die, uit eene enkele voortgesproten, onder een scherpen 

 hoek divergeren , terwijl de beide anderen enkelvoudig blijven , en daar 

 verder de middenvleugel zich over de geheele hoogte van het kruikje 

 uitstrekt , terwijl de zijvleugels — van den bekerzoom af gerekend — 

 niet meer dan -f van die hoogte bespannen. De richting der zijvleugels 

 is van boven en voren naar beneden en achteren , zoodat men hen 

 zou kunnen beschouwen als deel uit te maken van een driehoek , 

 welks top door het verst vooruitstekende punt des deksels zou worden 

 bepaald en welks basis halverhoogte de rugzijde der urn gelegen zou 

 zijn. De plaats aan den bekerzoom , waaruit wij ons voor een oogen- 

 blik willen voorstellen , dat de zijvleugels ontspringen , is altijd eene 

 bepaalde en komt steeds overeen met den derden vertikalen ring 

 diens zooms , van den middelsten ring afgerekend, waarop de middelste 

 vleugel uitloopt. De breedte van alle vleugels bedraagt 2 tot 3 milli- 

 meters, de fijne wimpers niet medegerekend , die in eene dichte reeks 

 aan hun rand zijn ingeplant. 



Ofschoon zulks misschien vreemd moge klinken, zoo is het niettemin 

 waar, dat de gekartelde bekerzoom der Cephalotus-iplanten , hoezeer ook 

 op dien der Nepenthessen gelijkend , daarmee echter , wat zijn oor- 

 sprong betreft, niet op gelijke lijn mag gesteld worden. Hij doet 

 zich hier namelijk geenszins voor als de naar binnen of buiten omge- 

 slagen rand des bekers , waarin de ribbetjes door vooruitstekende vaat- 

 bundels gevormd worden, maar als eene vliezige, sikkelvormig-opge- 

 blazen verhevenheid , waarvan de beide hoornen links en rechts aan den 

 voet des deksels eindigen , en waarin de vertikale ribben , die, wat haar 

 vorm betreft, niet beter vergeleken kunnen worden dan bij de nagels 

 van een roofdier , en die , van het midden naar beide zijden in grootte 

 afnemend, met hare spitse toppen in de bekerholte uitsteken, als op- 

 staande plooijen te beschouwen zijn. 



Het deksel, ook bij Cephalotus vliezig van aard , sluit den bekermond 

 en daarmee ook den dwars geplooiden boord aanvankelijk geheel af. 



