80 DE KRYPTOGAMEN. 



hoeken der vertrekken te voorschijn om ons schaamteloos te waarschuwen , 

 dat zij met haar vernielend werk bezig is. Daarachter breidt zij zich 

 uit als breede , vuilgele, akelig stinkende vellen, waarop met de kiem- 

 cellen groote druppels van een bruin , waterachtig vocht ontstaan , ware 

 Paddestoelen-tranen, waaraan zij haren naam, Merulius lacrymans, 

 ontleent. Mogten wij , gelijk van onmenschen en ondieren , ook van 

 onplanten spreken, dan verdient zij dien naam gewis, hoewel hare 

 werking eigenlijk dezelfde is als die der nuttige gistcellen , met dit 

 onderscheid , dat de gisting van onze wanden en vloeren ons minder 

 aanstaat dan die van druivensap en mout. 



Merkwaardig is het lichten van sommige Zwammen in het duister, 

 een verschijnsel , hetwelk geheel overeenkomt met het glimmen yan 

 rottend hout en het lichten van enkele lagere diersoorten en getuigt 

 van eene verhoogde werkzaamheid van de zich in die ligchamen ont- 

 bindende of verbindende stoffen. Het licht der Rhizomorpha subter- 

 ranea , een zwam , die veel op het houtwerk in de mijnen gevonden 

 wordt , is zoo sterk , dat men er bij zien en zelfs lezen kan , en de 

 Paddestoel, die in Zuid-Europa in de Olijf bosschen groeit (Agaricus 

 okarius) , geeft in het duister somtijds een zacht, blaauw licht. Deze 

 verschijnselen herinneren ons weder aan het verband tusschen de lagere 

 vormen van de dieren- en plantenwereld. 



De giftige aard der Zwammen is wel eens overdreven, doch het is 

 moeijelijk, daaromtrent een bepaald oordeel uit te spreken, daar er 

 geene zekere kenmerken zijn en de ondervinding hieromtrent moet 

 beslissen. Niet in ons land echter, waar de Zwammen geen volks- 

 voedsel zijn, maar in de berg- en boschachtige streken van andere 

 landen is die ondervinding eene noodzakelijkheid. 



Als de zomer voorbij is en de aarde het overvloedige regenwater 

 niet spoedig meer kan inzwelgen en met een laag natte bladeren be- 

 dekt is , tieren de Paddestoelen het weligst en worden weldra door 

 de Mossen en Korstmossen gevolgd. Het is als rijst er bij het vallen 

 der bladeren een juichtoon op bij die kleine Kryptogamen, nu eindelijk 

 hare beurt gekomen is en het rijk van hare hooger begaafde zusters 

 een einde heeft. Overal in het bosch zien wij onder het meer en 

 meer doorzigtig geboomte het Mos in al groener en groener wordende 



