VAN MEI TOT OCTOBER 1861. 91 



den noordrand graniet en zandsteen groote veranderingen hebben 

 geleden door de inwerking van talrijke trap-aderen , welke de opper- 

 vlakte vrij wat verstoord en steenen hebben voortgebragt , die nu eens op 

 jaspis gelijken, dan in den hoogsten graad slakachtig zijn. 



«Ongeveer op 22° zuiderbreedte komt men onder den meridiaan 

 van de Nickol-baai op eene andere, nog hoogere bodemverheffing, 

 die zich naar het zuidoosten uitstrekt en gemiddeld 2500 voet boven 

 de zee ligt. In tegenstelling met het vorig terras heeft zij eene 

 zuidelijke afhelling van 500 tot 600 voet en bestaat uit horizontaal 

 liggende zandsteenen en conglomeraten, die in evenredigheid weinig 

 verandering ondergaan hebben. Hare breedte bedraagt 8 tot 10 

 mijlen; haar zuidelijke rand wordt van oneffene dalen met zware, 

 leemachtige klei begrensd, die zuidwaarts van lieverlede tot aanzien- 

 lijke ruggen en heuvelen opstijgen. Sommige van deze heuvels heb- 

 ben eene hoogte van bijna 4000 voet, het hoogste punt is Mount 

 Bruce op 22 g° zuiderbreedte. Van daar daalt het land langzaam tot 

 aan de Ashburton-rivier , wier bed onder den meridiaan van Nickol- 

 baai ongeveer 1600 voet boven de zee ligt , terwijl de naburige 

 hoogten niet boven de 2200 stijgen. Deze streken hebben derhalve 

 een gelijk niveau als het land aan de Gascoyne , de Lyons en de 

 boven-Murchison. 



«Van bruikbare metalen kon ik geene sporen ontdekken, behalve 

 van ijzer. Kwartsriffen doorsnijden hier en daar het land van het 

 noordoosten naar het zuidwesten , maar nergens zag ik een teeken , 

 waaruit men met waarschijnlijkheid tot de aanwezigheid van goud 

 kon besluiten ; het gesteente aan de boven-Murchison is in dit opzigt 

 veel gunstiger. Ook het bestaan van steenkool binnen de door ons 

 bereisde landstreken is niet waarschijnlijk, behalve welligt naar den 

 kant van de oostelijkste door ons bereikte punten. 



«Wat de havens aan de kust betreft, kan ik slechts van de Nickol- 

 baai en de ankerplaats onder het Rosemery- en andere naburige 

 eilanden spreken. De eerste wordt naar mijn oordeel alleen door 

 King-George-Sund overtroffen ; want de invaart is bij elke weersge- 

 steldheid zoowel van het noorden als noordwesten mogelijk en men 

 heeft reden om aan te nemen , dat eene zekere doorvaart lusschen 



