102 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN , 



Wij zullen ons niet vermeten, tusschen deze beide veronderstellin- 

 gen te beslissen. 



Wij mogen echter niet nalaten hier op te merken , dat deze banden 

 of strepen, hoewel zij den geheelen planetenbol omgeven, aan de ran- 

 den van de schijf schijnen te verdwijnen; men kan ze daar in het 

 geheel niet meer onderscheiden. Dit verschijnsel laat zich met de 

 laatste vooronderstelling zeer wel overeenbrengen. Worden de lichte 

 banden veroorzaakt door de terugkaatsing van het zonnelicht op de 

 digte wolkengordels, de donkere daarentegen door de zwakker terug- 

 kaatsing van hetzelfde licht op de vaste deelen der planeet , dan is 

 het blijkbaar , dat die banden zouden verdwijnen , indien de eerstge- 

 noemde terugkaatsing verminderd, de laatstgenoemde vermeerderd werd 

 en wel in die mate, dat ze aan elkander gelijk werden gemaakt, 

 omdat ze alleen zigtbaar zijn door verschil van lichtsterkte. En dit 

 heeft nu werkelijk plaats. Een wolk moet natuurlijk minder verlicht 

 schijnen , naarmate de zon hare stralen daarop in meer schuinsche 

 rigting werpt; de lichtsterkte van de lichte banden vermindert derhalve 

 aan de randen van de planeet. Maar de wolkenvrije, doorschijnende 

 dampkring, die door de donkere banden wordt aangewezen, moet in 

 dezelfde evenredigheid in lichtsterkte toenemen, naarmate hij nader 

 aan de randen komt, deels omdat de vaste deelen, die donker door- 

 schemeren, minder zigtbaar worden, naarmate zij door een dikkere 

 dampkringslaag zijn bedekt ; deels omdat die dampkring zelf, naarmate 

 hij grootere diepte heeft , een sterker licht van zich geeft. Zoo laat 

 het zich verklaren , dat aan de randen alle verschil van lichtsterkte 

 tusschen lichte en donkere banden ophoudt en dat zij dus verdwijnen 

 voor ons gezigt. Wij hebben hier dus hetzelfde verschijnsel, hetwelk 

 wij reeds bij de vlekken op de planeet Mars hebben opgemerkt. 



Uit alles wat wij op den Jupiterbol waarnemen, blijkt echter, dat 

 deze planeet met een zeer digten, weinig doorschijnenden dampkring 

 voorzien moet zijn , en dat in dezen dampkring ontzaggelijke wolkge- 

 vaarten rondgevoerd worden , die zich door de verbazend snelle omwen- 

 teling van de planeet tot banden of strepen vormen, welke allen 

 evenwijdig aan den equator loopen. De gedurige veranderlijkheid 

 dezer banden , de plotselijke verduistering of verheldering van streken , 



