106 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN, 



gesteldheid dezer kleine hemelligchamen ooit tot eenige meerdere 

 zekerheid zal komen. 



SATURNUS. 



Deze planeet heeft vooral door den zonderlingen ring , die haar 

 omgeeft , de aandacht der sterrekundigen meer dan eenig ander hemel- 

 ligchaam tot zich getrokken. 



Zij schittert als eene ster van de eerste grootte aan onzen nacbte- 

 lijken hemel. Als zij tot onze aarde in haren naasten stand gekomen 

 is , vertoont zij ons eene middellijn van 20". Is zij het verst van 

 onze aarde geplaatst, dan bedraagt die middellijn 15"; gemiddeld kan 

 men ze op 18" stellen. 



Zij volbrengt haren omloop om de zon op eenen afstand, gemiddeld 

 9è malen grooter dan dien, waarop onze aarde haren loop volbrengt. 

 Men kan dien afstand op 197,285,600 geogr. mijlen bepalen. Om op 

 dien ontzaggelijken afstand hare baan rondom de zon te volbrengen, 

 heeft zij 29 jaren, 5 maanden, 16 dagen, 23 uren en 16| minuten 

 noodig. 



Op dien verbazenden afstand bedraagt de intensiteit van licht en 

 warmte, die zij van de zon ontvangt, weinig meer dan een honderdste 

 van die , welke wij op onze aarde ontvangen. Stelt men de laatste 

 = 1, dan is die op Saturnus == 0,01. De zon doet zich aan haar 

 voor als een klein schijfje met eene middellijn, 9g malen kleiner dan 

 die de zon voor onze aarde heeft. De helderste middag op deze planeet 

 kan slechts weinig meer licht verspreiden dan de schemering , die kort 

 voor het invallen van den nacht bij ons plaats heeft. 



Reeds onze landgenoot huygens , die het eerst met ongemeene op- 

 lettendheid Saturnus bestudeerde , had opgemerkt , dat op Saturnus 

 eene afwisseling van dag en nacht plaats had. Het was echter william 

 herschel, die het eerst na langdurig voortgezette waarneming den 

 tijd, waarin deze wereldbol zich om zijne as rondwentelt, bepaalde op 

 10 uren, 16 minuten. Arago stelt den omwentelingstijd eenigzins 

 langer, namelijk op 10 uren, 24 minuten. Nemen wij deze laatste 



