110 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN , 



planeet bevinden, dan moeten zich die door de aantrekking van den 

 ring onder den ring ophoopen , en zoo moet er onder den ring een 

 vochtige gordel op de oppervlakte van de planeet ontstaan , die het 

 zonnelicht minder goed terugkaatst, dan de overige deelen. 



Bovendien heeft herschel merkbare veranderingen in het licht , 

 dat van de poolstreken teruggekaatst wordt, kunnen waarnemen. De 

 pool, welke van de zon afgekeerd is en dus zijnen wintertijd beleeft, 

 vertoont zich steeds witter en helderder dan de tegengestelde , waar 

 het zomer is. Dit is waarschijnlijk een gevolg van de geweldige koude 

 op die pool, waar een winter van 15 jaren onafgebroken voortduurt. 

 Welligt zijn het ophoopingen van sneeuw en ijs op het ligchaam der 

 planeet, of wel van ontzaggelijke wolkgevaarten in den dampkring, 

 die veroorzaken , dat de winterpool eene helder witte kleur afgeeft , 

 terwijl die zelfde pool in den zomer door het langzaam verdwijnen 

 dezer sneeuw- of wolkenophoopingen van lieverlede een doffer en 

 matter tint verkrijgt. 



Men heeft insgelijks opgemerkt , dat de sterren , die door de schijf 

 van Satunus bedekt worden , een merkbaar flaauweren glans verbreiden , 

 als zij in de nabijheid van den rand der planeet gekomen zijn. Dit 

 is ook het geval met de Saturnus-manen. Deze verdwijnen geheel 

 voor het gezigt , reeds voor dat zij door het ligchaam der planeet be- 

 dekt worden. Men kan daaruit opmaken, dat Saturnus met eenen 

 dampkring omgeven moet zijn , die althans in zijne benedenste lagen 

 zeer digt is. 



Uit al deze omstandigheden kan men opmaken , dat de natuurlyke 

 gesteldheid van Saturnus eene opmerkelijke overeenkomst heeft met 

 die, welke op Jupiter plaats heeft. Maar in een opzigt onderscheidt 

 Saturnus zich van Jupiter en van alle andere ons bekende hemel- 

 ligchamen, namelijk door dat zonderling ligchaam, hetwelk algemeen 

 bekend is onder den naam van den ring van Saturnus. 



Toen men na de ontdekking der verrekijkers het eerst deze nog 

 hoogst gebrekkige werktuigen op Saturnus rigtte , stond men verbaasd 

 over de onregelmatige gedaante van dezen wereldbol. Men meende in 

 het eerst, dat de planeet uit drie aan elkander verbonden ligchamen 

 bestond , uit het centraalligchaam en twee manen , die er aan weers- 



