112 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN , 



ring heen eene scherp begrensde gitzwarte streep , die, evenwijdig aan 

 zijnen omtrek loopende, den ring in twee ringen verdeelt, welke met 

 elkander en op zeer weinig na ook met de planeet hetzelfde middel- 

 punt gemeen hebben. Meermalen heeft men ieder dezer twee ringen 

 op dezelfde wijze , maar door veel fijner strepen , in vele andere rin- 

 gen afgedeeld gezien , doch die fijnere verdeeling schijnt in zich zelve 

 veranderlijk te zijn , daar zij niet altoos gezien wordt en hare meerdere 

 of mindere duidelijkheid niet alleen van de meerdere of mindere 

 zuiverheid van de lucht schijnt af te hangen. Bijzonder duidelijk heeft 

 die onderscheiding zich dikwijls op den buitensten ring vertoond, en 

 al laat zij zich daar niet onderscheiden , dan vertoont zich die buitenste 

 ring toch altoos veel duisterder dan de binnenste." 



De middellijn van den buitensten rand des rings is nagenoeg 2^ 

 malen , die van den binnensten rand 1 \ malen zoo groot als de mid- 

 dellijn der planeet. De eerste middellijn is volgens struve 40".09, 

 de laatste 26".67 lang, terwijl de middellijn der planeet op gemiddel- 

 den afstand 17 ".9 9 bedraagt. Beide ringen met de daar tusschen 

 liggende ruimte hebben eene breedte van 6".71, terwijl de ledige 

 ruimte tusschen den binnensten rand des rings en het ligchaam der 

 planeet 4".34 bedraagt. De middellijn van den buitensten rand zoude 

 dus ongeveer 38090, die van den binnensten rand 25334 en die van 

 het ligchaam der planeet 17090 geogr. mijlen meten. De geheele ring 

 zoude dus eene breedte hebben van 6378 geogr. mijlen en de opene 

 afstand van den ring tot de planeet 4122 geogr. mijlen bedragen. De 

 dikte van den ring is naar evenredigheid zeer gering. Volgens 

 herschel bedraagt ze slechts 24, volgens bassel 29.6 en volgens 

 schröter 119 geogr. mijlen. De afbeelding in het bekende werk van 

 prof. kaiser kan aan onze lezers eene getrouwe voorstelling geven 

 van de gedaante, waarin zich dit ligchaam aan den hemel vertoont. 



De ring van Saturnus moet voor eenen waarnemer, op de opper- 

 vlakte der planeet geplaatst, de zonderlingste verschijnselen opleve- 

 ren. Wij geven deze met de woorden van prof. kaiser : ><Digt bij 

 de polen van de planeet kan men van den ring niets zien , omdat hij 

 daar door de planeet zelve bedekt wordt. Onder den equator der 

 planeet ziet men den ring over zijne inwendige dikte, als een gordel 



