114 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN, 



daaruit, dat zij met veel mindere kracht naar den ring worden ge- 

 trokken dan op den buitenrand , met andere woorden , dat zij op den 

 binnensten rand veel ligter zijn , dan op den buitensten. 



Daar herschel en schröter op den tijd , als de ring zijnen dunnen 

 rand als een fijne lichtende lijn naar de aarde toekeerde , gemeend 

 hebben daarop zekere protuberantiën of uitstekende punten te ontdek- 

 ken, zoo hebben zij daaruit afgeleid, dat de oppervlakte van den ring 

 niet volkomen effen zijn kan , maar met hobbeligheden en bergen be- 

 zet moet zijn. Zoo heeft men ook uit de omstandigheid, dat de ring 

 over 't algemeen een sterker licht terugk&atst dan de schijf der 

 planeet zelve , gemeend te kunnen opmerken , dat hij uit eene stof 

 bestaat, die in digtheid de stof, waaruit het ligchaam der planeet is 

 zamengesteld , overtreft. 



Dit is bijna alles wat met eenige waarschijnlijkheid aangaande de 

 natuurlijke gesteldheid van den Saturnus-ring gezegd kan worden. Kon 

 met eenige zekerheid de vraag worden beantwoord, vanwaar deze 

 ring ontstaan is , dan zoude daardoor welligt een meer zeker licht 

 over zijne natuurlijke gesteldheid verbreid kunnen worden. Maar 

 het is daar nog ver van daan. Wel heeft het niet ontbroken aan 

 een aantal gissingen , maar de meesten daarvan zijn vaak gemakkelijker 

 te weerleggen dan te verdedigen. Zoo beweerde robberval , dat deze 

 ring zijn oorsprong verschuldigd is aan dampen , die van de planeet 

 opstijgen. Mairan beweerde , dat Saturnus oorspronkelijk een veel 

 grooter wereldbol geweest is, en dat de ring niets anders is dan het 

 overblijfsel van zijn ouden equator door de afkoeling tot een veel 

 kleiner omvang ingekrompen. Buffon dacht, dat de ring eens tot de 

 planeet zelve behoorde , maar door de middelpunt-schuwende kracht 

 daarvan was afgescheiden. Maupertuis hield het er voor, dat de 

 ring voortgebragt was door den staart van eene komeet, die door de 

 aantrekkingskracht der planeet gedwongen was rondom haren bol te 

 blijven hangen. De komeet zelf zoude één harer manen, hare staart 

 den ring gevormd hebben. 



Nemen wij echter aan , dat de manen zich van de planeten hebben 

 afgescheiden op dezelfde wijze , als de planeten zich als kosmische 

 riugen van het groote centraalligchaam hebben afgezonderd , dan is 



