HET DIERLIJK LEVEN OP SPITSBERGEN 



DOOR 



A. J. MALMGREN *). 



De eilandengroep Spitsbergen , gelegen tnsschen 76,5° en 81° N. 

 B. en 9 tot 22° O. L. v. Greenw. , bestaat uit drie grootere eilan- 

 den, het eigenlijke Spitsbergen, het Noordoostelijke land en Stans- 

 Foreland , benevens eene menigte kleinere eilanden, vooral in het 

 zuidelijk gedeelte. De kleinere eilanden bestaan gedeeltelijk uit rot- 

 sen en uit bergen met vlakke of ook wel met hooge toppen en steile 

 hellingen , die bij 80° bij eene absolute hoogte van ongeveer 1000 

 voet de sneeuwgrens bereiken, gedeeltelijk ook uit zand en ineen- 

 gepakt gruis en steenen. In het laatste geval zijn zij laag en tamelijk 

 vlak. In den zomer worden zij , de hoogste bergtoppen uitgezon- 

 derd , gezamenlijk vrij van ijs. De drie grootere eilanden zijn daar- 

 entegen bergachtige landen van 1- tot 3000 voet hoogte, met zeer 

 diepe inhammen op vele plaatsen en bedekt met landijs van verschei- 

 dene honderd voeten hoog, hetwelk door middel van ontelbare glet- 

 schers , niet zelden van eene ontzaggelijke uitgebreidheid, met de zee 

 in verband staat. Langs de kust verheft zich een steile, alleen door 

 gletschers of dalen afgebroken bergwand , gewoonlijk 1000 voeten 

 hoog, met toppen, die eene hoogte van 2- tot 3000 voet bereiken. 

 Deze wand of juister zijn kam is door spleten en kleinere dalen 

 in eene menigte toppen verdeeld, die aan de westkust spits en dik- 

 wijls onbeklimbaar , aan de noordkust en aan Hinlopen-straat — eene 

 zeeengte , die het Noordoostelijke land van het eigenlijke Spitsbergen 



') Malmgren maakte deel uit van de Zweedscho expeditie , die in den zomer van 

 1861 Spitsbergen bezocht. 



