118 HET DIERLIJK LEVEN OP SPITSBERGEN. 



scheidt — regt afgesneden zijn , waardoor zij hier niet zelden het 

 voorkomen verkrijgen van afgestompte kegels. Achter den rotswand 

 breidt zich eene zee van landijs uit, over het waterpas van hetwelk 

 zich voor het meerendeel spitse bergtoppen in grooten getale ver- 

 heffen. Deze geven het land zijn eigendommelijk karakter, en 

 barentz vond er teregt aanleiding in om het Spitsbergen te noemen. 

 Tusschen den bergwand en de zee daarentegen is een smal kustland, 

 dat in den zomer vrij van sneeuw wordt, even als de naar de zee toe- 

 gekeerde helling van den bergwand. Juist hier, op dit smalle kustland 

 en op de kleinere eilanden zijn onderzoekingen gedaan naar het 

 planten- en dierlijke leven op Spitsbergen, weshalve wij het noodig 

 achten over de gesteldheid daarvan kortelijk berigt te geven. 



Het kustland , dat in den regel eene breedte bezit van g tot | 

 van een zweedsche mijl, bestaat gewoonlijk uit trappen, in den vorm 

 van terrassen, tot aan den voet van den bergwand , die voor het 

 grootste gedeelte omgeven is met een breeden steenhoop, of ook wel 

 zich gelijkmatig, namelijk zonder trappen , met grooter of kleiner 

 helling naar de zee wendt. De grond bestaat nu eens uit zand of ineen- 

 gepakt gruis en steenen , dan weder uit gerolde steenen en boven op 

 de terrasvormige trappen , waar hij vlakker is en het water slechts 

 langzaam afvloeit , is hij dikwijls moerassig door opgeloste klei en 

 slijk , met beginnende veenvorming. 



Daar waar de afstand tusschen den bergwand en het strand grooter 

 is, è tot 1 mijl, biedt de oppervlakte van het van sneeuw vrije land 

 eene grootere afwisseling aan ; daar toch komen bergruggen , heuvels 

 en rotsblokken voor , benevens moerassige plaatsen , veen en verzame- 

 lingen van zoet water, zoowel kleine als vrij diepe vijvers, benevens 

 modderpoelen of lagunen , die in verhouding tot het beperkte land 

 zeer groot en diep mogen genoemd worden. De grootere wateren 

 bevriezen nimmer tot op den bodem en eenige van hen bevatten zelfs 

 visschen. Aan den oostelijken oever der Wydebaai was een zoodanig 

 onder 79° 35' N. B. , in hetwelk naar de aanteekeningen en mon- 

 delinge mededeelingen der heeren blomstrand , a. van goes en smitt 

 zalmen door hen zijn waargenomen van een voet lengte. Aan den 

 oever van dit zalmenmeer vloog eene nieuwe soort van Phryganea, 



