122 HET DIERLIJK LEVEN OP SPITSBERGEN. 



zeldzaam is. De Somateria-soorten en Fuligula glaoialis leven bijna 

 uitsluitend van mollusken , die zij door te duiken van den bodem der 

 zee ophalen. Larus tridactylus en Sterna arctica daarentegen voeden 

 zich met de op de oppervlakte van het water voorkomende soorten 

 van der orde Pteropoden , Limacia arctica en Clio borealis. 



De klasse der visschen is ontegenzeggelijk in de zee bij Spitsber- 

 gen veel spaarzamer vertegenwoordigd dan in zuidelijker zeeën, en de 

 soorten , ten minste de nu nog bekende , zijn klein en onaanzienlijk ; 

 het aantal individu's daarentegen schijnt zeer groot te zijn en staat 

 evenals bij de vogels in omgekeerde verhouding tot het aantal soor- 

 ten. Vooral voeden de vogels zich met soorten uit de geslachten 

 Gadus, Liparis en Lumpenus, en deze schijnen ook met Cottus van 

 alle visschen het talrijkst vertegenwoordigd , zoowel wat de soor- 

 ten als de individu's betreft. Het aantal soorten van de tot op 

 heden bij Spitsbergen gevondene visschen bedraagt ter naauwer- 

 nood 20. 



Het dierlijke leven in de zee om Spitsbergen is daarenboven zoo 

 krachtig en ontwikkeld , dat ieder , die zijne opmerkzaamheid daarop 

 vestigt , er in hooge mate door verrast wordt. Hoewel het aantal 

 soorten geringer is dan in Finmarken , is de menigte van individu's 

 hier veel grooter. De vogels, aan welke het te beurt gevallen is, 

 hun voedsel te halen uit eene voorraadkamer, zoo rijk voorzien als 

 de zee om Spitsbergen , lijden waarlijk geen gebrek , zelfs als zij in 

 grooter menigte voorhanden waren , dan inderdaad het geval is. 



Is het dierlijk leven in de zee rijk en krachtig, op het land daar- 

 entegen is het des te armer en door den invloed van het harde 

 klimaat onderdrukt. Het lager aan de zee gelegen strand is gedu- 

 rende de eb bijna geheel van dieren ontbloot , door de ijsvorming 

 aan den oever gedurende den winter. Daarom ontbreken op Spits- 

 bergen die vogelsoorten geheel en al , die uitsluitend uit den eb 

 haar voedsel halen. De drie hier voorhanden soorten van moeras- 

 vogels ziet men zelden en slechts in den trektijd gedurende de eb aan 

 het strand , anders houden zij zich op bij de kleine verzamelingen 

 van zoetwater of op de vochtige met mos bedekte plaatsen aan den 

 voet der hooge bergen. Twee van deze , Charadrius hiaticula en 



