126 HET DIERLIJK LEVEN OP SPITSBERGEN. 



hunne eijeren of jongen niet bereiken kan, hier verstrooid, daar weder 

 in groote menigte bij elkander. In spleten en op vooruitstekende 

 deelen van den bijna loodregten muur van rotsen broeden op ver- 

 schillende plaatsen en bij elkander zittende Mormon arcticus , TJria 

 grylle , Alca Bruennichii, Larus eburneus , Larus tridactylus , Larus glau- 

 cus en Procellaria glacialis. Zulke bergen , op wier hellingen de vogels 

 in groote menigte nestelen en broeden , noemt men gewoonlijk vogel- 

 bergen; op Spitsbergen evenwel hebben zij den naam van Alken- 

 bergen (Alkefzell) verkregen, wijl Alca Bruennichii in zeer groote 

 menigte , op de bergen aan de westelijke kust nestelt en broedt. Bij 

 de vogelbergen op Spitsbergen doet zich het geval voor, dat indivi- 

 du's van eene en dezelfde soort het grootste gedeelte van den berg 

 innemen en zoo talrijk zijn , dat zij het aantal der overigen te zamen 

 genomen verreweg overtreffen. Wanneer men er acht op geeft, 

 welke soort van hen zich het veelvuldigst voordoet , kan men hen in 

 drie deelen splitsen, namelijk in dezulke , op welke Procellaria glacialis 

 den boventoon voert, zulke, die bijna uitsluitend door meeuwensoorten 

 bewoond worden, en de eigenlijke Alkenbergen , op welke Alca Bruen- 

 nichii de heerschappij bezit. De beide eerstgenoemde soorten heb ik 

 slechts aan de westkust van het Noordoostelijke land gezien. De 

 vogelberg, waarop Procellaria glacialis in grooten getale broedt, is ge- 

 legen aan de noordkust der Brandywine-baai, onder 80° 24' N.B., en 

 wordt van beneden tot boven door de volgende soorten bewoond: 

 TJria grylle in gering aantal, Alca Bruennichii (slechts eenige paren), 

 Procellaria glacialis , die een breeden gordel innam van omstreeks G00 

 tot 800 voet hoogte , en boven aan den top Larus glaucus in niet 

 minder aantal. De meeuwenberg aan het noordelijke strand der Mur- 

 chisonbaai , onder 80 c N.Br. , wordt bewoond door eenige paren TJria 

 grylle, Larus eburneus in menigte tot omstreeks 150 voet hoogte, 

 Larus tridactylus tot omstreeks 300 voet hoogte en geheel boven door 

 Larus glaucus; de laatste in geringer aantal dan de beide anderen , die 

 ongeveer even talrijk waren. In de eigentlijke Alkenbergen neemt 

 Mergulus Alce den ondersten gordel in van 100 tot 200 voet en broedt 

 in de steenhoopen aan den voet van den berg; boven hem broedt in 

 grooten getale TJria grylle en neemt aan de helling van den berg 



