HET ONTSTAAN DER INGEWANDSWORMEN. 



141 



spoor van zoodanig deel Sommige dezer Cercaria's voortbrengende 

 wezens veranderen door zamentrekking des ligchaams van vorm en 

 plaats, andere zijn stijf en onbewegelijk. Maar welke de vorm zijn 

 moge, al deze Cercaria- zakken omsluiten met de dunne huid eene 

 holte , die behalve de spijsbuis (die wel eens ontbreekt) niets anders 

 dan Cercarien bevat in verschillende ontwikkelings-tijdperken , zoodat 

 men dikwijls uit één zoodanigen zak de volledige ontwikkeling van 

 eene Cercaria-soort kan nagaan. De Cercarien ontstaan niet uit eije- 

 ren , maar uit ronde, eenigzins schijfvormige ligchaampjes, die de 

 kenmerken van eijeren missen en den naam van kiemen moeten dragen. 



^ kit 



Fig. 6. Ontwikkeling eener Cercaria ephemera uit den Cercaria- 

 zak van fig. 3 a , b , c kiem in hare opvolgende gedaanten ; d kiem 

 met oogvlekken, de Cercariagedaante reeds duidelijker vertoonende; 

 e eene verder ontwikkelde Cercaria, met mondopening, oogvlekken 

 en kliertoestel ; ƒ de Cercaria geheel ontwikkeld , waarin ook de 

 spijsbuis duidelijk 5s. 



Ook nadat men opgemerkt had , dat de Cercarien in 

 deze zakvormige dieren uit kiemen gevormd worden , 

 kon men zich toch langen tijd nog niet verklaren, op 

 welke wijze die zakken ontstaan en wat uit de Cercarien /$/ 

 wordt, die steeds, na het verlaten van den zak, zich, dooi- 

 de ligchaamszelfstandigheid der slakken of schelpdieren heenborende , 

 een uitweg verschaffen in het water , waar zij met hun staart deels 

 rondzwemmen, deels rondkruipen. 



Van waar de Cercaria-zakken hun oorsprong konden nemen, was 

 langen tyd niet mogelijk te verklaren. Geene enkele waarneming gaf 

 aanleiding om te gelooven , dat zij door Cercarien werden voortge- 

 bragt. Het was weder von siebold, die hierover het eerste licht 

 verspreid heeft. 



Deze hield zich in 1833 bezig met eene soort van ingewandsworm, tot 



