144 



HET ONTSTAAN DER INGEWANDS WORMEN. 



zworven hebben , zich volgens de waarnemingen tot een bolvormig 

 ligchaam zamentrekken en aan hare geheele oppervlakte eene slijm- 

 achtige stof afscheiden, die, verhardende, het dier, dat onophoudelijk 

 blijft ronddraaijen, als eene eischaal omgeeft. Vóór het dier zich 

 aldus gaat omhullen , heeft het zijn staart afgeworpen. Waarvoor die 

 omhulling dient, moge men uit het volgende afleiden. Bij de ontleding 

 van vele en zeer verschillende waterinsekten treft men nu zulke om- 

 hulde Cercarien dikwijls aan, b.v. in de steeds het water bewonende 

 maskers van haften , juffertjes , scharrebijters (ko- 

 renbouten) enz. Gegroeid waren de Cercarien 

 nimmer en slechts somwijlen kon men flaauwe 

 aanwijzingen ontwaren , dat de geslachtsdeelen zich 

 begonnen te ontwikkelen. Men heeft de Cercarien, 

 Fis: 10 Eene omhul- a ^yd omhuld en onontwikkeld, ook nog in diezelfde 

 de Cercaria ephemera. diersoorten aangetroffen , als zij , vleugels bekomen 

 hebbende , het water reeds hadden verlaten. Kortom , alles wijst aan , dat 

 de Cercarien, die, als zij hunnen staart verloren hebben, inderdaad jonge 

 botwormen zijn, slechts voorloopig in de maskers van waterinsekten drin- 

 gen, zich daar omhullen, ten einde langer in levenden toestand bewaard 

 te blijven en eindelijk door de vliegende insekten medegevoerd, in de 

 vogels of andere insekten-etende dieren overgaan , aan welke deze tot 

 voedsel verstrekken. In deze hare laatste en geschikte woonplaats vin- 

 dende, verkrijgen zij eindelijk hare volledige ontwikkeling en kunnen 

 tal van eijeren voortbrengen ; dat daarbij de noodige bevruchting kan 

 plaats hebben , hebben zij in vele gevallen aan hunne tweeslachtigheid 

 te danken, de mannelijke en vrouwelijke voortplantings-werktuigen 

 zijn in één individu vereenigd. Die voorwerpen , welke in het water 

 zich omhullen , zullen ongetwijfeld verloren gaan , tenzij hunne verdere 

 ontwikkeling moet plaats vinden in een gewerveld dier, dat in het 

 water zijn voedsel zoekt. 



Maar niet alleen zijn de Cercarien in waterinsekten ingedrongen 

 aangetroffen , men heeft zelfs bij enkele Cercarien bespied, hoe zij 

 er binnendringen. Ook hieromtrent heeft von siebold waarnemingen 

 verrigt. Hij nam eene groote menigte van Cercaria annata (fig. 2) 

 uit de gewone modderslak (Lymnaeus stagnalis) afkomstig, en bragt in 

 hetzelfde water verscheidene zeer jonge doorschijnende maskers van 



