löü 



HET ONTSTAAN DER INGEVV ANDSWOKMEN. 



jong slechts door de grondvlakte van den schedel heen te dringen en 

 kan hiertoe denzelfden weg volgen, dien de groote vaten nemen, welke 

 door de gaten van den schedel tot de hersenen geraken. Men zal ge- 

 reedelijk toestemmen, dat deze kennis der lotgevallen van den hersen- 

 blaasworm goede vruchten kan dragen en gelegenheid geeft tot behoorlijke 

 voorzorgen om de groote uitbreiding der draaiziekte 

 tegen te gaan. 



Eene derde soort , die wij in het kort vermelden 

 willen , is de Taenia echinococcus. De zoogenoemde 

 Echinococcus (zie fig. 18) is sinds lang bekend en 

 wordt mede onder de hydatiden gerekend, maar is 

 eveneens een blaasworm , uit het ei van den genoem- 

 den lintworm afkomstig. Het uit het ei gekomen jong 

 dringt in allerlei deelen b.v. in de lever, in het buik- 

 vlies , in het oog, in de hersenen van allerlei dieren, 

 zoo als het rund , de geit , het schaap , het zwijn 



Fig. 18. Echino- en anderen, door en wordt tot blaasworm. Ook 

 coccus van den , . , n , , . ~ TT 



mensch. Vergroot, de mensen zelt strekt hem tot woning, üp IJs- 

 land is het zesde deel der bevolking er door aangetast ; verschil- 

 lende ingewanden worden er do N or vernield en de mensch is meestal 

 het slagtoffer. Deze blaasworm wijkt daardoor van de vorigen af, dat 

 het jong, tot blaas geworden, niet onmiddellijk een of meer lintworm- 

 koppen voortbrengt, maar eerst eene groote menigte andere blaasjes, 

 die zich vrij in de holte der oorspronkelijke blaas bevinden. Deze 

 ingesloten blazen zijn het , waaraan lintwormkoppen ontstaan , die zich 

 verder nog daardoor onderscheiden, dat zij weldra van het blaasje 

 losraken en vrij in het vocht der grootere blaas rondzweven. Het 

 is gebleken, dat de uiterst kleine lintwormkoppen of tweede voedsters 

 ook weder in den hond hunne verdere ontwikkeling krijgen : zij vor- 

 men daar zeer kleine lintwormen, die uit niet meer dan 2 of 3 leden 

 of geslachtsdieren bestaan , zoodat hunne geheele lengte slechts vier of 

 vijf strepen bedraagt. Zij bedekken dikwijls de geheele oppervlakte 

 der darmen ; de eijeren zijn geheel mikroskopisch en kunnen gemak- 

 kelijk , op planten verspreid of in drinkwater, door den mensch«wor- 

 den opgenomen. Daar men alzoo weet, dat de mensch de eijeren uit 

 den hond ontvangt , zt>o ware het welligt niet onmogelijk de noodige 



