DE ACOMMATATIE-TUIN TE PARIJS. 213 



toch is elke dier- en plantensoort gebonden aan een zeker bepaald 

 vaderland , en zelfs de mensch , van oudsher beschouwd als het meest 

 kosmopolitische wezen , verwisselt niet straffeloos het land , waar zijn 

 volksstam te huis behoort , met een ander, dat daarvan in luchtsgesteld- 

 heid , bodem, enz. veel verschilt. Is het nu reeds moeijelijk en zijn 

 er zeer bijzondere voorzorgen noodig om dieren , die uit geheel andere 

 landen dan het onze afkomstig zijn , in onze menageriën en zoölogische 

 tuinen eenigen tijd lang in het leven te houden, — hoe groot moeten 

 dan de moeijelijkheden niet zijn en wat moet er niet al noodig wezen 

 om zoodanige dieren (want van dieren wilde ik hier meer bepaaldelijk 

 spreken) in het hun vreemde land te acclimateren, te naturaliseren, 

 zoo dat zij , zonder veel meer bijzondere zorgen te eischen dan wij 

 aan onze gewone huisdieren wijden, zonder ten minste eene verzorging 

 te behoeven , wier kosten onevenredig zijn aan het nut, dat men er 

 zich van voorstelt , in dat vreemde land niet alleen blijven leven , maar 

 er zich zonder verbastering onbepaald voortplanten , en daar zoo doende 

 als 't ware inheemsch worden. Zij moeten te dien einde aan het vreemde 

 klimaat en de verdere veranderde omstandigheden gewend en tegen 

 den invloed van dat klimaat en die omstandigheden gehard worden. 



Met de eerste uit hun eigenlijk vaderland ingevoerde individuen 

 zal dit, zoo het verschil van klimaat enz. eenigzins aanmerkelijk is, 

 moeijelijk gelukken, en voor deze zullen dus nog bijzondere zorgen 

 noodig zijn; voor de in het vreemde land geborene afstammelingen van 

 dezen zal daartoe meer kans zijn. Doch wie ziet niet in , dat tot die 

 gewenning, die harding, die acclimatering of inheemsch making speciale 

 inrigtingen noodig zijn? En het was ook daarom, dat de Société al 

 dadelijk zulk eene inrigting stichtte in Auvergne. Maar behalve dat 

 de hoeve , die zij daar bezit , alleen geschikt is tot aankweeking van 

 dieren, die in berglanden te huis behooren, b. v. van lama's, zoo lag 

 zij te ver verwijderd van den hoofdzetel der maatschappij , Parijs. Men 

 besloot dus om in de hoofdstad zelve eene groote acclimatatie-inrigting te 

 stichten en opende te dien einde eene inschrijving voor een kapitaal 

 van een millioen francs, — eene inschrijving, die voor meer dan de 

 helft door de leden der maatschappij werd volgeteekend. De stad 

 Parijs stond in 1858 vijftien bunders grond in het Bots de Boulogne 

 af, die door den keizer , beschermheer der maatschappij , tot bijna 



