21<A DE ACCMMATATLE-TU1N TE PARIJS. 



eenentwintig werden gebragt. In Julij 1859 werden de werkzaam- 

 heden aangevangen, eerst onder toezigt van mitchell, den directeur 

 van den zoölogischen tuin te Londen , en , na diens spoedig daarop 

 gevolgd overlijden, van een daartoe gekozen comité. Den 6 October 

 1860 werd de Jardin zoölogique cï acclimatation in tegenwoordigheid des 

 keizers ingewijd en den 9 daaraanvolgende voor het publiek open- 

 gesteld. 



De inrigting staat onder het toezigt van het bestuur der Société 

 cV acclimatation , waarvan eerst isidore geoffroy saint-hilaire voor- 

 zitter was , terwijl na diens dood het presidentschap is overgegaan op 

 den heer drouyn de lhuys , minister van buitenlandsche zaken , — en 

 waarvan het secretariaat bekleed wordt door den graaf d' eprémesnil. 

 Maar de tuin zelf heeft nog eene afzonderlijke directie , aan welke de 

 eigenlijke acclimatatiebemoeijingen opgedragen zijn. Van die directie , 

 die uit zes personen bestaat , noem ik alleen Dr. rüfz de lavison 

 (directeur), den heer albert geoffroy saint-hilaire (directeur adjoint) 

 en den heer antoine quiiiou (jardinier en chef). 



Wij weten nu wat de Jardin zoölogique d' acclimatation is en bedoelt. 

 Treden wij haar thans binnen en zien wij wat zich daar voor ons opdoet. 

 Daar de tuin eene particuliere en geene staats-inrigting is , moeten 

 wij entree betalen ; doch deze is niet groot ; voor één franc de persoon 

 staat ons de toegang vrij. Ja , indien wij een zondag voor ons bezoek 

 uitkozen, zouden wij met 50 centimes kunnen volstaan; doch dan 

 zouden wij den toegang niet hebben tot de warme kassen , tenzij wij 

 daarvoor nog 50 centimes afzonderlijk wilden betalen Het verschil 

 is dus dit, dat men eiken dag voor één franc den tuin met de warme 

 kassen kan bezigtigen , maar dat men op zon- en feestdagen des ver- 

 kiezende ook den tuin alleen voor 50 centimes bezoeken mag. Kinderen 

 beneden de acht jaren betalen niets , onder dien verstande echter dat 

 een volwassen persoon slechts één kind gratis kan medenemen. 



Al dadelijk bij onze intrede worden wij, even als elders in andere 

 zoölogische tuinen , even als ook in den Jardin des plantes te Parijs , 

 wanneer men dien van den kant der quai Saint Bernard inkomt, 

 begroet door het gekras van papegaaijen. «Moeten ook die geaccli- 

 mateerd worden ?" vraagt men welligt bij zich zelven , wanneer men 



