DE ACCL1MATAT1E-TÜIN TE PARIJS. 215 



vervuld van acclimatatie-denkbeelden den tuin binnengaat ; wij zullen 

 echter weldra merken, dat men niet bij alles, wat men daar ziet, te 

 zeer aan het denkbeeld van acclimatatie hechten moet. — Wij gaan 

 nu echter het regt over den ingang gelegen pad, dat met de »pape- 

 gaaijen-laan" te Amsterdam te vergelijken is, niet in, maar wenden 

 ons links naar een gebouw, welks uiterlijk zijne bestemming als warme 

 plantenkas duidelijk doet kennen. Het is de grande serre, de jarclin 

 (ïhiver, de wintertuin, vroeger de serre der gebroeders lemichez, 

 die hem hadden laten bouwen te Villiers, waar hij bij het Parijsche 

 publiek onder den naam van palais des fleurs bekend was. Het lag 

 niet in het oorspronkelijk plan om in den Jardin d' acclimatation een 

 wintertuin te bouwen, maar door middel van eene afzonderlijke in- 

 schrijving kreeg men er de fondsen voor bijeen, kocht de serre en 

 deed haar naar den tuin overbrengen, waar zij, na aanmerkelijk ver- 

 groot en verfraaid te zijn, den 15 Februari) 1861 in tegenwoordigheid 

 der keizerin werd ingewijd. 



Het is mogelijk, dat er nog grootere en fraaijere inrigtingen van dien 

 aard zijn , — in Rusland moeten er wezen , zegt men. Maar daar ik 

 die niet heb gezien en ik, al had ik ze gezien, mij nog niet heb 

 kunnen ontslaan van de zwakheid om datgene , wat ik elders fraaijer 

 gezien heb , toch nog ook fraai te kunnen vinden , zoo moet ik erken- 

 nen , dat ik over den wintertuin in den Jardin d' acclimatation te Parijs 

 verrukt was. Verbeeld u een tuin van 65 Ned. ellen lang en 22 breed, 

 omsloten en hoog overwelfd met glazen ruiten , keurig net aangelegd 

 en onderhouden , en bijna in zijne geheele lengte doorsneden door een 

 kronkelend beekje, niet een stilstaand vijvertje of slootje, maar 

 een stroomend water , dat aan het tegenovergesteld uiteinde van den 

 tuin uit een grotwerk ontspringt. Palmen en cycadeën en welke tro- 

 pische gewassen al niet , die gij in gewone warme kassen opeen ge- 

 drongen in rijen, in bakken en tobben ziet staan, alsof zij in een 

 museum gepakt waren , staan hier in den grond in groepen , zoo als 

 onze gewone heesters en sierplanten in een lusthof. Gij kunt op eene 

 der banken onder een palmboom gaan zitten, en u bij het aanschouwen 

 van zoo vele vreemde plantenvormen rondom u in een ander klimaat 

 verplaatst droomen ; de tuin is ruim en het glazen gewelf hoog ge- 

 noeg om u voor een oogenblik te doen vergeten, dat gij u in eene 



