218 DE ACCLIMATATIE-TUIN TE PARIJS. 



het aquarium binnen , dan ziet men , indien men van den kant van den 

 wintertuin ingekomen is , aan de regterhand de reservoirs op eene rij 

 langs den wand, even als de hokken der dieren in eene menagerie. 

 De bijzondere wijze van verlichting, gevoegd bij de helderheid van het 

 water en van het spiegelglas , dat den naar den beschouwer gekeerden 

 wand van elk reservoir uitmaakt , laat toe , dat men alles met de 

 meeste duidelijkheid en scherpte waarnemen kan. Natuurlijk wisselt 

 de bevolking der reservoirs van tijd tot tijd af, en er is overigens 

 over aquaria, zoowel zeewater- als zoetwater-aquaria zoo veel in af- 

 zonderlijke werkjes en in tijdschriften van allerlei aard geschreven, 

 dat ik gerust kan nalaten hier een verslag te geven van wat men in 

 het Parijsche aquarium zoo al vindt — een verslag trouwens , dat wel 

 niet anders dan eene drooge naamlijst wezen kon , indien ik niet de 

 perken van eene uitweiding verre te buiten wilde gaan. 



Eerder zou ik, indien de ruimte het mij toeliet, iets moeten zeggen 

 over de Magnanerie of kweekplaats van zijwormen. In dit gebouw, 

 omringd door plantsoenen van moerbezieboomen, ailanthus, ricinus en 

 eiken, tracht men onderscheidene soorten van zijdewormen, — t. w. , 

 behalve de gewone Bombyx mori , de B. cynthia , B.arrindia, B. Pernyi, 

 B. mylitta , B. cecropia en B. yama-maï te acclimateren en te vermenig- 

 vuldigen. 



Het aantal der dieren , die door den mensch gedomesticeerd , tot 

 huisdieren gemaakt zijn , is naar evenredigheid niet groot. Van de 

 ongeveer 140,000 diersoorten, die thans bekend zijn, zijn, volgens 

 de lijst, die isid. geoffroy saint-hilaire daarvan gegeven heeft, over 

 de geheele aarde 47 tot huisdieren gemaakt. 



«Bij een zoo klein aantal van op de natuur behaalde overwinnin- 

 gen" — ik neem hier de woorden van aug. duméril over, — «over- 

 winningen , waarvan de meeste tot in de verste oudheid opklimmen , 

 en waarvan de andere , schoon minder oud , zoo als b.v. de invoering 

 in Europa van de kalkoen, toch reeds van voor drie eeuwen dagtee- 

 kenen , ondervindt men een gevoel van verwondering. Men constateert 

 dan , dat de mensch geen gebruik maakt van de hulpbronnen , waarvan 

 hij door volharding zich langzamerhand meester zou kunnen maken. — 

 Daar een zeker aantal huisdieren, zoo als het rund, de ezel en het 



