DiS ACCLIMATATIE- TUÏN TE PARIJS. 219 



paard in vroegere tijden den mensch gevolgd zijn , toen deze zich van 

 het oosten naar het westen begaf, waarom zouden dergelijke verhui- 

 zingen niet nog in den tegenwoordigen tijd plaats kunnen vinden ? Met 

 andere woorden: waarom zouden dieren, die in hun eigen land reeds 

 huisdieren geworden zijn, niet met goed gevolg kunnen worden over- 

 gebragt naar andere landen, die, wat het klimaat aangaat, tot eene 

 zekere hoogte met hun vaderland kunnen worden vergeleken? Waarom 

 eindelijk zou men geene proeven nemen met eenige nog wilde soorten?" 



Wat de mogelijkheid der acclimatatie aangaat, altijd onder de zoo even 

 aangeduide voorwaarde, dat het klimaat van het land, waar men een 

 dier acclimateren wil, niet te zeer verschillen moet van dat van zijn 

 vaderland , — die mogelijkheid is voldoende bewezen. Slaan wij het 

 oog op onze tegenwoordige huisdieren, dan is het zeker, dat een groot 

 deel daarvan van elders afkomstig is. Ja het wilde konijn, dat onze 

 duinen bevolkt , stamt af van van elders hier te lande ingevoerde tamme 

 konijnen. In Amerika zijn al onze huisdieren ingevoerd en zij tieren 

 daar zeer goed; ja er zijn verwilderde runderen en paarden, die er 

 zich op eene bijkans ongeloofelijke wijze hebben vermenigvuldigd. De 

 kalkoen en het Guineesch biggetje daarentegen strekken tot voorbeelden 

 van Amerikaansche , bij ons volkomen als huisdieren geacclimateerde 

 dieren. De zijworm is uit China in Europa ingevoerd. Maar wat zeg 

 ik; de natuur zelve levert voorbeelden van verhuizingen van dieren 

 naar ver afgelegene landen , waar zij vroeger niet bekend waren. De 

 zwarte rat {Mus rattus) , bij de ouden onbekend , verspreidde zich in 

 de middeneeuwen uit Azië over geheel Europa , om in de achttiende 

 eeuw weder grootendeels verdrongen te worden door de bruine rat [Mus 

 decumanus) , die tot dus ver slechts aan de andere zijde van de Wolga 

 gevonden werd. 



Echter geloof ik, dat er , in sommige gevallen althans , nog iets meer 

 gevorderd wordt dan eene zekere overeenkomst van klimaat om de 

 acclimatatie mogelijk te maken. En daartoe behoort o. a. eene over- 

 eenkomst in de gesteldheid des bodems. Of b. v. de lama's , die te 

 huis behooren in de hooge berglanden van Zuid- Amerika, goed zouden 

 tieren in een land, waarvan het klimaat, op zich zelf beschouwd, 

 niet veel van dat huns vaderlands verschilde , maar een lagen , moe- 

 rassigen bodem had , — dit zou ik zeer betwijfelen. 



