228 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DEK LIGCHAMEX , 



baan der planeet staan. Maar dan zullen er ook tijden moeten komen , 

 waarin de afplatting aan de polen voor ons geheel onzigtbaar is. Zoo 

 dikwijls namelijk eene der polen naar onze aarde is toegekeerd, zal 

 de planeet zich aan ons als een volkomen kogelrond ligchaam voor- 

 doen. Alleen dan, als de aequator van Uranus naar onze aarde is 

 toegekeerd, zal de afplatting door ons met de meeste juistheid kunnen 

 worden waargenomen. 



Maar uit dien bijzonderen stand van Uranus op haren loopbaan 

 vloeit een geheel eigenaardig karakter der jaargetijden en klimaten 

 voort. Op Uranus zal het verschil der klimaten bijna geheel en al 

 verdwijnen. Of eene plaats onder den evenaar of aan de polen ligt , 

 zij zal evenzeer in den loop van het 84 jaren lange Uranus-jaar de 

 hoogst mogelijke verscheidenheid van klimaten doorloopen. Als het 

 zomer is in het noorder halfrond , staat de zon loodregt boven de 

 noordpool en gaat voor het geheele noordelijk halfrond niet onder , 

 terwijl het zuider halfrond op dien tijd in eenen donkeren nacht is 

 gedompeld. Op plaatsen onder den evenaar ziet men de zon geregeld 

 den geheelen horizon rondgaan. Als na verloop van 21 jaren — de 

 duur van één jaargetijde op Uranus, — de herfst aanvangt, staat de 

 zon loodregt boven den evenaar. De dagen en nachten zijn dan over 

 den geheelen Uranus-bol aan elkander gelijk. Aan de beide polen 

 ziet men de zon aan den geheelen horizon rondgaan. Dit tijdstip is 

 voor het zuidelijk halfrond de zonsopgang, die eenen 42 jaren langen 

 dag, voor het noordelijk halfrond de zonsondergang, die eenen even 

 langen nacht voor het zuidelijk halfrond aanvangt. Is Uranus op hare 

 baan eindelijk zoo ver gekomen , dat zij hare zuidpool aan de zon 

 toekeert, dan is het daar zomer, aan de noordpool winter. De grens 

 van licht en schaduw , van dag en nacht valt dan weder met den 

 aequator zamen, en verschuift zich van lieverlede naar de andere zijde, 

 totdat de zon weder boven den aequator staat en de lente met den 

 opgang der zon voor het noordelijk halfrond aanvangt. De jaargetijden 

 zijn derhalve op Uranus zoo scherp mogelijk van elkander verschillend. 

 Indien onze aarde in eenen dergelijken stand op hare loopbaan ge- 

 plaatst was, zou zij zeker voor wezens, zoo als wij, geheel onbe- 

 woonbaar zijn. 



