TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOOHENÜE. 233 



als eene heldere stip , of als een klein lichtend schijfje zonder scherp 

 geteekende grenzen en in het midden van het dampomkleedsel ge- 

 plaatst. Somtijds heeft de kern eene minder regelmatige gedaante en 

 staat ook niet volkomen in het midden van het dampomkleedsel. Zij 

 is het meest lichtgevend deel van de geheele komeet. Zeer v>le , 

 ja verre weg de meeste kometen hebben in het geheel geen kern, 

 zoodat men de kern niet als een wezenlijk bestanddeel van alle kometen 

 kan aanmerken. Het dampomhulsel met de kern maken te zamen het 

 hoofd van eene komeet uit. 



De staart der kometen vertoont zich als een uitvloeisel en ver- 

 lenging van het dampomkleedsel. Hij loopt gewoonlijk breed uit , is 

 meestal eenigzins krom gebogen en doet zich in de meest verschillende 

 gedaanten voor. Vele kometen hebben in het geheel geen staart ; 

 anderen hebben er eenen van verbazende lengte. Men heeft dien bij 

 sommige kometen op meer dan 20 millioenen geogr. mijlen geschat. 

 Anderen hebben een staart , die in twee of meer staarten schijnt ver- 

 deeld te zijn. Zoo vertoonde zich in het jaar 1744 eene komeet, 

 met zes staarten voorzien , die zich in den vorm van een waaijer 

 uitbreidden. 



De staart der kometen heeft de opmerkelijke eigenschap , dat hij 

 zich altijd aan die zijde bevindt , die van de zon afgekeerd is. Hij 

 begint zich eerst uit het dampomkleedsel te ontwikkelen, als de komeet 

 in de nabijheid der zon gekomen is. Als zij zich daarvan verwijdert, 

 wordt de staart allengskcns kleiner en verdwijnt eindelijk geheel. Het 

 schijnt dus hieruit te blijken , dat hij door de werking der zon op het 

 kometenligchaam geboren wordt en dus ook met de vermindering dier 

 werking weder verloren gaat. 



De stof, waaruit do kometen bestaan, is van een buitengewoon 

 ligte , nevelachtige zelfstandigheid , bij welke zelfs onze dampkringslucht 

 niet vergeleken kan worden. Ofschoon het dampomkleedsel zulk een 

 verbazenden omvang heeft en de stof, waaruit het bestaat , zich 

 als in de kern opgehoopt voordoet , is die stof toch zoo ijl en dun , 

 dat men zeer dikwijls heeft waargenomen, dat de sterren, voor welke 

 eene komeet voorbij trok , met een geheel onverminderd licht door 

 de kern heen schijnen, zonder dat het licht der ster, door die kern 



