EEN BEZOEK AAN HET 'SCHOLLEVAARS-EILAND. 245 



jaarden gids tot kapitein der flotille benoemd te hebben, staken wij, 

 begunstigd door voortreffelijk weder, van wal en bereikten ruim een 

 half uur later het naaste punt van het eiland. 



Ik zal thans niet voortgaan met den verhalenden toon te bezigen. 

 De kleine avonturen van dit togtje zijn voor den lezer van niet het 

 minste belang. Het zij derhalve voldoende hier te zeggen, dat wij 

 een groot gedeelte van den dag doorbragten met het eiland om- en 

 in te varen en ook eenige malen aan wal gingen , waar de aard van 

 den bodem dit toeliet. En hoewel wij de mededeeling van onzen gids 

 tot ons leedwezen bewaarheid vonden en het Schollevaars-eiland tegen- 

 woordig geen meer regt op zijnen naam heeft dan Beverwijk , Bever- 

 voort enz. op den hunnen , zoo hadden wij toch geen berouw van ons 

 voornemen volvoerd te hebben, daar wij aldus kennis maakten met een 

 plekje van onzen bodem, dat door zijne eigenaardigheid zich ook nog 

 op andere wijzen aanbeveelt. 



Het volgende is een beknopt verslag van onze bevinding. Het maakt 

 echter geene de minste aanspraak op eenige volledigheid of naauwkeu- 

 righeid, iets dat, in de kortheid van ons bezoek, dat slechts eene opper- 

 vlakkige kennismaking vergunde, zijne verontschuldiging moge vinden. 



Het Schollevaars-eiland is gelegen in dat gedeelte der Zeven- 

 huizensche plassen, hetwelk den naam van Wollen-foppen- polder 

 draagt , een gedeelte , dat eenmaal , na uitgeveend te zijn , droog ge- 

 malen , maar later weder door eene dijkbreuk in water herschapen werd. 



Wat de gedaante van het eiland betreft , zoo weet ik deze niet beter 

 te vergelijken dan bij die van een zeer onregelmatig gebogen hoefijzer, 

 waarvan de opening naar de oostzijde is gekeerd. Deze opening , 

 gewoonlijk liet »gat" genoemd, geeft toegang tot eene waterkom, 

 welke den naam van »de ] ) meer" draagt 2 ), en waarin hier en daar 

 nog eenige kleine eilandjes liggen, terwijl de ondiepere plaatsen overal 

 met riet (Phragmites communis) begroeid zijn , met talrijke daartusschen 



! ) Even als van het vroegere Haarlemmermeer werd ook hier door de bewoners 

 het woord »meer" niet als onzijdig, maar ah vrouwelijk gebruikt. 



2 ) In nozeman's tijd (z. t. a. pi.) droeg de waterkom den naam van IJsselmcer, 

 omdat deze , naar hij vermoedde , vroeger met den I Jssel in verband stond. 



