258 STUDIËN OVER DEN OESTER. 



Europa, van de Vereenigde Staten van Noord- Amerika, van Guinea, 

 in de Afrikaansche zee, de Roode zee, bij het eiland Timor, de Mo- 

 luksche eilanden , in de Indische zee en langs de kusten van Java. 

 Al deze soorten zijn voorhanden in het fraai kabinet van den zoölogi- 

 schen tuin te Amsterdam. 



De versteende (fossile) oesters , die in de bovenste tertiairlagen 

 van onze aardkorst tot in den Liaskalk voorkomen , en waarvan meer 

 dan 80 soorten bekend zijn, laat ik thans rusien, om mij meer bepaald 

 bezig te houden met de behandeling van de Europesche soort: Ostrea edulis. 



Het ontleedkundig onderzoek dezer dieren gaat , uit den aard der 

 zaak , met eenige moeijelijkheden gepaard , waarvan het gevolg is 

 geweest, dat men over de verschillende werktuigen nog niet een- 

 stemmig denkt. Meermalen heb ik mijn geduld daarbij op de proef 

 gesteld, toegerust met eene fijne schaar, naald, tangetje, buisjes voor 

 inspuiting met kleurstoffen, mikroskoop van nachet en scheikundige 

 proefmiddelen. 



In de eerste plaats zal ik uiteen zetten , wat dit alles mij geleerd 

 heeft, in verband met hetgeen andere schrijvers over ons onderwerp 

 hebben medegedeeld , om daarna den oester uit een meer praktisch 

 oogpunt te beschouwen en wel zijne geographische verspreiding, wijze 

 van vangst, bewaring, gebruik, zijn invloed op de gezondheid, zonder 

 daarbij uit het oog te verliezen, wat wij nopens dit dier, vooral bij 

 de Latijnsche schrijvers, hebben gevonden. 



Ik begin met de beschrijving van de schelp of schaal, die voor mij 

 ligt (zie fig. 1). De oester wordt ingesloten door twee rondachtig 

 ovale schalen, die onregelmatig, ongelijkkleppig, ongelijkzijdig zijnen 

 zich kenmerken door dakvormige en golfrandige plaatjes. De onderste 

 schaal is het grootst en het diepst en de top door ouderdom tot eene 

 soort van kiel verlengd. De bovenste schaal is het kleinst , min of 

 meer dekselvormig en plat. Deze twee schalen worden aan het ge- 

 sloten einde door een' band verbonden , die eenigzins naar binnen 

 loopt, gehecht is in eene groeve en, zooals mij bij mikroskopisch 

 onderzoek gebleken is, behalve uit bindweefsel, uit sterk ontwikkelde 

 veerkrachtige vezels is zaamgesteld, die, vooral na gebruik van azijn- 

 zuur , sierlijk te voorschijn treden. Die band vormt tevens het slot 

 van de schaal. 



