272 STUDIËN OVER DES OESTER. 



men, dat zij zich langzaam ontwikkelen en waarschijnlijk 4 — 5 jaren 

 oud moeten zijn om als spijs te dienen. Na het tweede jaar worden 

 zij reeds vruchtbaar. De schaal neemt op hoogere jaren in omvang 

 toe , terwijl het ligchaam van den oester in omvang vermindert. 



Hebt ge , geëerde lezer ! tot nu toe mij willen volgen , en zijt ge 

 overtuigd , dat het oogenschijnlijk nietige bij diepere beschouwing eene 

 hoogere waarde verkrijgt, dan vraag ik nogmaals uw geduld bij de 

 behandeling van de geographische verspreiding, vangst, bewaring, 

 vijanden, het gebruik en den invloed van den oester op de gezondheid. 



Wanneer wij de geographische verspreiding van den oester nagaan, dan 

 blijkt, dat dit schelpdier bijna aan al de Europesche kusten voorkomt. 



Naar de gesteldheid van den bodem worden zij verdeeld in berg- , 

 zand- , kor- en leem-oesters, waarvan de eerste tot de beste en de 

 laatste onder de slechtste zijn te rekenen. Reeds plinius (Histor. Natur., 

 Lib. XXXII , cap. 21) wees op dat verschil. 



In Engeland vinden wij den oester overvloedig te Jersey, Whit- 

 stable , Purfleet, Colchester, Queenborough , Rochester, Medway, 

 Milron in Kent, Rutupiae, het tegenwoordig Sandwich in Kent. In 

 Frankrijk rekent men tot de rijkste oesterbanken de Cancalebaai, ge- 

 legen tusschen Mont St. Michel en Granville ; men vindt ze vooral 

 aan de noord-noordwestkusten en aan de zuidzijde van het kanaal , in 

 de golf van St. Malo, bij Dieppe, Courseille, Ostende, Marennes. In 

 Duitschland zijn de Jutlandsche en Holsteinsche van Husum het meest 

 bekend. En welk Nederlander kent niet onze kust , waar de oester 

 veelvuldig voorkomt; wij hebben er naauwelijks op te wijzen, hoe 

 Zeeland, vooral de westbank onder Yerseke, het Thoolsche gat, 

 de Oosterschelde , Texel en nu onlangs Scheveningen bij de liefheb- 

 bers staan aangeschreven. In Denemarken worden zij vooral by het 

 eiland Sylt ingezameld. 



Wanneer tlinius ] ) schrijft: »men kan niet te veel zeggen van de 



') Pltnii , Histor. Natur., Lib. XXXII. cap. 21. »Nec potest videri satis dictum 

 ene de his , cam paltna ineasarum divitum attiïbuatur. 



