282 STUDIËN OVER DEN OESTER. 



nachtelijke maaltijden ; in het eten had hij het dan ook zóó ver ge- 

 bragt, dat hij bij het verslinden van oesters dadelijk wist te zeggen, 

 of zij aan de kusten van Circea, Lucrinus of Rutupiae gevangen 

 waren. 



Nog vele andere schelpdieren worden als voedsel gebruikt, zooals : 

 Pecten maximus, Mactra solidissima, Cardium edule, Solen vagina, Pholas 

 dactylus } Mya arenaria en de mossel [Mytilus edulis). Op de koraal- 

 banken der Philippijnsche eilanden vindt men de Tridacna gigas , 

 welks vleesch dikwerf 30 pd. bedraagt en aan de kusten van 

 Nieuw-Holland komen Tridacnae voort, waarvan eene enkele genoeg 

 is voor den maaltijd van twee personen. Van deze Tridacnae worden 

 hoofdzakelijk de krachtige sluitspieren gegeten. 



Wanneer wij den invloed van den oester op de gezondheid van den 

 mensch nagaan , dan vinden wij reeds in de vijfde eeuw vóór Christus 

 geboorte door hippocrates '), den vader der geneeskunde, vermeld, 

 dat de oesters de spijsvertering bevorderen. Celsus 2 ) , de Cicero 

 medicorum , die in de eerste eeuw onzer jaartelling leefde , beaamde 

 zulks volkomen en zette den Griekschen tekst in het latijn over. 

 Pliniüs 3 ) prees ze buitendien aan: »Met honig gekookt, nemen zij 

 »de buikpijn weg, die niet door verzwering is veroorzaakt; zij zuive- 

 »ren de zweren van de blaas; geheel in hun schelp gekookt, zijn 

 »zij zeer nuttig bij verkoudheid. De asch van de oesterschaal , ver- 

 »mengd met honig, prijst hij aan als een pijnstillend middel bij keel- 

 » aandoeningen, vooral van de huig en amandelklieren; evenzeer is zij 

 «van nut bij verharding der oorklieren, mamschijf, verzwering aan 

 »het hoofd en tot verfraaijing der vrouwelijke huid; die asch is nuttig 

 »bij brandwonden; zij is een doelmatig tandpoeder; zij geneest de 

 «huidjeukte en de gevoeligheid van het slijmvlies der neusholte. 

 «Indien de schalen versch gestampt worden, dan genezen zij het 

 «kropgezwel en de winterhielen." Tot zoover pliniüs. 



Wat de ouden vermeldden , kunnen wij heden nog bevestigen ; de 



') Hipi'OCKatis Opera omnia ed. Foësius, 7ripl Aiairrji; to êtvrépov, Lib. II, 



Sect. IV, p. 25. 



2 ) C. Celsus , De re medica , Lib. II , Cap. II , § IV , ed. Valart. 



3 ) Pliottts, 1. c. , Lib. 32, Cap. 21. 



