MENSCHENRASSEN , INZONDEKHEID DER NEGERS. 343 



Europeanen, van wie hij wel veel kwaad, maar zeer weinig goed over- 

 nemen kan, — dan geloof ik, dat de bewijzen voor de onvatbaarheid 

 des negers voor ontwikkeling, die men trekt uit zijn toestand in 

 Amerika, geacht moeten worden niet veel te beteekenen, vooral 

 wanneer men daarbij bedenkt , dat door de beschaafde Europeèrs voor 

 zijne ontwikkeling zeer weinig en dat weinige Log op zeer onver- 

 standige en onmenschkundige wijze gedaan is. 



Erger wordt het voor den neger, wanneer wij hem gadeslaan iu 

 zijn eigen land, in Afrika. Daar, zal men zeggen, had hij, even als 

 andere volken, die zich tot een zekeren trap van beschaving hebben 

 weten te verheffen, tot datzelfde de gelegenheid, — en hij heeft het 

 niet gedaan. Het is waar : hij heeft het niet gedaan. Want ofschoon 

 men spreekt van zekere sporen van eene oude, ten onder gegane be- 

 schaving in Midden-Afrika , zoo zijn die toch zoo Üaauw en twijfel- 

 achtig, dat ik er niet bij zal vertoeven. Ik neem het dus gaaf aan : de 

 neger heeft tot dus ver geene blijken van zelfontwikkeling gegeven; 

 hij is gebleven wat hij was voor duizende jaren. 



Ik waag het echter tegen de gevolgen, die men daaruit trekt, deze 

 bedenkingen in te brengen. 



Eene beschaving kan zich bij een tot dus ver barbaarsch volk ont- 

 wikkelen ten gevolge van een innerlijken aandrang, zonder hulp van 

 buiten , — maar zij kan ook ontstaan ten gevolge van eene van elders 

 komende impulsie, waardoor de sluimerende kiem wordt opgewekt en 

 tot ontwikkeling gebragt. In beide gevallen is de alzoo ontstane be- 

 schaving eene eigene, eene zelfstandige; want ook in het laatste geval 

 vormt het aldus op de baan van vooruitgang gebragte volk de ontwik- 

 kelings-elementen, die het van anderen ontving, naar zijn eigen geest 

 en aanleg om en eigent ze zich toe. De negers nu hebben zich zel- 

 ven niet ontwikkeld. Maar bij hoevele andere volken is die inwen- 

 dige beweging ontstaan zonder een aanstoot van buiten ? Men spreekt 

 van de Grieken ; ik geloof er niets van en houd het met diegenen , 

 die meenen, dat de Grieken, die tot zelfs de namen hunner letters 

 van Oostersche volken ontleenden, wel degelijk door ingevoerde 

 vreemde elementen op den weg tot ontwikkeling gebragt zijn. Hunne 

 beschaving was zeker hunne eigene ; de impulsie er toe kwam echter 

 van elders. 



