MENSCHENRASSEN , INZONDERHEID DER NEGERS. 345 



de negerlanden bezochten , dan om winstbejag? De tijd, sedert welken 

 men begonnen is inderdaad pogingen aan te wenden om beschavend 

 op de negers in hun eigen land te werken , en sedert welken ook 

 Europeanen van beter allooi zich daar gevestigd hebben , is nog veel 

 te kort, dan dat men over den uitslag dier pogingen iets met grond 

 beslissen mag. En om de waarheid te zeggen , geloof ik ook niet , 

 dat er veel goeds van te verwachten is, omdat men, even als altijd, 

 het er weder op schijnt toe te leggen om van de negers eene soort 

 van Engelschen te maken, 't, geen eene volstrekte onmogelijkheid is. Ook 

 laten de Engelschen — want van dezen is hier vooral sprake, — veel 

 te veel over aan den invloed der zendelingen , thans zeker ver verhe- 

 ven boven de vroegere , die in vele gevallen het uitschot der natie 

 waren , maar toch over 't geheel zeer onkundige en voor hunne taak 

 niet berekende , ofschoon welmeenende menschen. 



Laten wij nu eens een blik werpen op den gang der Europesche 

 beschaving zelve. Toen de Grieken zich eerst uit de boeijen der 

 baarbaarschheid begonnen te ontwikkelen , waren de Egyptenaren 

 stellig reeds 9 a 10 eeuwen in het bezit geweest van eene zeer hooge 

 kuituur. Wat hebben de Grieken voor dien tijd toch gedaan? — Hoe 

 het toen stond met de volken van Italië, door een van welk vijf 

 eeuwen later Rome gesticht werd, is niet zeker; zij hebben echter 

 stellig niet hooger gestaan dan hunne Grieksche tijdgenooten en 

 hebben zich nog veel later beschaafd. — Wat deden onze voorouders in 

 dien tijd; er zullen toen toch wel voorouders van ons geleefd hebben ! 

 Zij, onze voorouders, werden later door de Grieken en de Romeinen 

 ontdekt; zij waren toen barbaren, andere barbaren dan de negers, 

 maar eigenlijk op sommige punten lager staande dan deze. Sedert de 

 veldtogten van caesar in 63 tot 54 v. C. kwamen die voorouders van 

 ons, de Germanen, met de Romeinen in nadere betrekking, welke sedert 

 niet afgebroken en gaande weg veelvuldiger en naauwer werd. En 

 het was eene betrekking, ja van heerschers tot overwonnelingen, zoo men 

 wil, maar toch tusschen vrijen en vrijen. De Romeinen bragten hunne 

 beschaving hier heen, zooals zij altijd en overal deden. En wat na- 

 men de Germanen er van over? Van het stoffelijke een weinig, van 

 het geestelijke niets. Zij bleven wat zy waren, nog eeuwen lang. 



