MENSCHENRASSEN, INZONDERHEID DER NEGEKS. 347 



begin van beschaving voor dressuur en een bloot resultaat van het 

 nabootsingtalent der negers uit te maken , doch daartegen staat over 

 de opinie van eenige reizigers , die , terwijl zij de onvatbaarheid der 

 negers voor Europesche beschaving ten stelligste ontkennen, in de 

 aanvankelijke ontwikkeling der negers van het Oosten en Noorden 

 uit door de Arabieren juist de voor den neger geschikte impulsie zien 

 om hem eindelijk ook de eerste schreden te doen zetten op den weg 

 der ontwikkeling. Een in zich zelf minder lofwaardige , maar hier , de 

 omstandigheden in aanmerking genomen, iets goeds aanduidende trek 

 der Mohamedaansche negers is, dat sommige stammen van hen fana- 

 tiek en onverdraagzaam geworden zijn. Dezen trek hebben zij trou- 

 wens gemeen met alle volken, bij wie de godsdienst meer dan een 

 uitwendig vernis, eene zaak des gemoeds, eene levenskwestie is, 

 maar die zich tevens nog op een lagen trap van verstandelijke ont- 

 wikkeling bevinden of hoogstens half beschaafd zijn. Juist dat fana- 

 tisme, die onverdraagzaamheid bewijst hier, dat het Islamisme in het 

 geheele wezen der negers wortel heeft geschoten, en, voor zoo ver 

 die godsdienst, zoowel van hare leerstellige als van hare zedelijke 

 zijde oneindig hooger staat dan de oorspronkelijke negergodsdiensten, 

 mag men dit verschijnsel als een zeer stellig teeken van ontwikkeling 

 aanmerken. 



Niettegenstaande eindelijk door sommigen beweerd wordt, dat alle 

 voorbeelden , die men aanvoert van buitengewone ontwikkeling bij 

 negers, niet dezen, maar mulatten, quarterons enz. gelden, zoo kan 

 men hier tegenover stellen het getuigenis van verscheidene met negers 

 in en buiten hun land wel bekende anthropologen , die wel is waar 

 de ontwikkelbaarheid der negers als ras ontkennen, maar toch toe- 

 geven , dat enkele individu's eene uitzondering maken. Zoodra men 

 echter dit aanneemt , en daarbij in het oog houdt de voor zelfontwik- 

 keling allerongunstigste omstandigheden, waaronder het negerras ge- 

 plaatst is , dan wordt de stelling : de negers zijn imperfectibel , inderdaad 

 bijna onhoudbaar. Wanneer toch, niettegenstaande die zoo ongunstige, 

 alle aandrift tot zelfontwikkeling neerdrukkende en tegenwerkende om- 

 standigheden , desniettemin hier en daar een neger zich door eene hooge 

 mate van ontwikkeling onderscheidt, dan moeten er meer wezen, die 



