OVER VERSTEENINGEN. 355 



voor fossilen bezitten wij niet , hoe rijk onze taal ook is , naar het 

 zeggen van sommigen. 



Men heeft niet zelden de vraag besproken, of men als fossilen zou 

 moeten beschouwen de sporen en indruk sels of af druk se Is , 

 die een dier in dè lagen der aardkorst kan hebben achtergelaten, dan wel 

 of daartoe de aanwezigheid van een gedeelte van het dierlijke of plant- 

 aardige ligchaam noodig is. Tegenwoordig is men het vrij algemeen 

 eens om het woord fossiel in zijne ruimste beteekenis op te nemen , 

 dat is om als fossilen te beschouwen alle sporen, die aantoonen, dat 

 eene soort in zeker tijdperk geleefd heeft. Zoo zijn dus de voetspo- 

 ren van kruipende dieren en vogels, de holen en gaten door boor- 

 wormen gemaakt , de versteende drekstotfen of koprolithen van krui- 

 pende dieren en visschen wel degelijk fossilen. En immers , het 

 bestaan van de soort is de hoofdzaak , die aangetoond moet worden , 

 en alles wat dat feit duidelijk bewijzen kan , vervult dat doel. Het 

 is onverschillig, of dat bewijs steunt op de aanwezigheid van een ge- 

 deelte van het dier, of wel op een spoor of een indruksel, dat het in 

 een gesteente heeft achtergelaten , voor dat het laatste verhardde. 



Eene der beste definitiën, die er van het woord fossiel gegeven zijn, 

 is voorzeker die van den geleerden concholoog deshayes. Zij luidt 

 aldus: «Een bewerktuigd fossiel ligchaam is een zoodanig, dat op 

 een onbekend tijdstip in de aarde bedolven geworden is, dat er in 

 bewaard gebleven is of dat er ondubbelzinnige bewijzen van zijn be- 

 staan in heeft achtergelaten." Het is waar , dat men dan ook fossilen 

 moet noemen bij voorbeeld beenderen en schelpen , die dagelijks door 

 rivieren en de zee op het strand worden geworpen en met slijk 

 overdekt, maar waarvan het tijdstip, waarop zij bedolven geworden 

 zijn, ook onbekend is. Doch het is hoogst moeijelijk eene grens te 

 trekken tusschen zulke voorwerpen, die men voorgeslagen heeft subfos- 

 silen of moderne fossilen of humatilen te noemen, jen de echte 

 fossilen. De bekende Zwitsersche geleerde tictet wil, dat men het 

 onderscheid bepalen zal naar het geologische tijdvak, waarin de lagen, 

 die de fossilen bevatten, zijn gevormd. Indien de laag niet ontstaan 

 kan zijn dan onder den invloed van oorzaken , die in den tegenwoordigen 

 toestand van den omtrek niet meer werken , als zij bij voorbeeld in 



23* 



