364 OVER VERSTEENINGEN. 



hem niet te beweren, dat de fossile schelpen het product waren van 

 eene onderaardsche gisting , en dat de slagtanden van olifanten , die 

 in Italië in de gebergten gevonden werden , niets dan toevallige 

 zamenklonteringen , concretiones , waren. Ja zelfs ging hij zoo ver van 

 het voor niet onwaarschijnlijk te houden, dat ook de vazen van 

 Monte Testaceo te Rome eveneens natuurlijke voortbrengselen van 

 den aardbodem waren. Eenige geleerden, zoo als mercati, schreven 

 aan de sterren zekeren invloed op die gisting toe en zagen daarin de 

 oorzaak van de verschillende vormen der fossilen. 



Andere schrijvers, waaronder luidius, lang en quirini genoemd moe- 

 ten worden, dachten, dat die gefigureerde steenen hun ontstaan te danken 

 hadden aan dierlijke kiemen. Zij dachten , dat de dieren van het 

 drooge en vooral die van het water zaaddeeltjes of kiemen verspreid- 

 den , die , door het water , langs barsten en scheuren in de gesteenten 

 gebragt , op die onderaardsche wegen verre weg naar het binnenste 

 der gebergten werden gevoerd. Daar vonden die kiemen plaatsen 

 gunstig voor hunne ontwikkeling , en in hunnen groei bewaarden zij 

 de gedaante hunner ouders , terwijl zij doordrongen werden met de 

 stof van het gesteente , waarin zij zich bevonden. 



Simone majoli (1597) dacht , dat de fossilen wel door de vulkanen 

 konden zijn uitgeworpen. 



Eindelijk kregen enkele geologen, en in het bijzonder e. bertrand , 

 denkbeelden, die minder dwaas waren. Zij geloofden, dat de gefigu- 

 reerde steenen van de schepping van mozes dagteekenden en ge- 

 vormd waren gelijk de kristallen , ten zelfden tijde als de gebergten 

 en als alle geschapene ligchamen. 



Die verschillende theoriën waren evenwel weinig geschikt om 

 zonder tegenspraak aangenomen te worden, ook werden zij sedert het 

 begin der XVI° eeuw, dat is sedert den tijd waarop zij ontstonden, 

 bestreden door zulke natuurkundigen , die in de fossilen echte over- 

 blijfselen van dieren en planten zagen. Het was in het eerst op be- 

 schroomde wijze en later meer stoutmoedig , dat eenige heldere 

 hoofden het denkbeeld durfden te uiten, dat de gefigureerde steenen 

 overblijfselen van bewerktuigde wezens waren, afgezet door het water , 

 dat eens de aarde had overdekt en de lagen gevormd, waarin zij 

 gevonden worden. k 



