370 OVER VERSTEENINGEN. 



verheffen. Toen ontving zij een aanstoot en verkreeg eene ontwik- 

 keling zoo groot als de geschiedenis der wetenschappen moeijelijk een 

 tweede voorbeeld zal aanwijzen, en tevens wierp zij een onverwacht 

 helder licht op de geologie. Het is aan het groote genie, dat george 

 Cüvier heette , dat die veranderingen te danken zijn , en zijne Recher- 

 ches sur les ossements fossües zullen steeds een der schoonste vruchten 

 van den menschelijken geest blijven. Tot cuvier klimmen bijna alle 

 denkbeelden op, alle theoriën en waarnemingen, die de laatste veertig 

 jaren ontwikkeld en uitgebreid hebben , en de geest zijner werken is 

 het, die, den gang der wetenschap leidende, den aanstoot gegeven heeft 

 tot het doen van ontdekkingen, zoo talrijk en zoo merkwaardig, dat 

 zelfs menschen vreemd aan wetenschappelijke nasporingen daardoor 

 getroffen zijn geworden. Wel is waar heeft men in de laatste jaren 

 getracht den oorsprong der wetenschappelijke palaeontoiogie hooger te 

 doen opklimmen dan tot cuvier. Het is zonder twijfel waar, dat die 

 beroemde anatoom reeds eenige bouwstoffen gereed vond — maar dat 

 is de geschiedenis van alle ontdekkingen. De ware auteur is slechts 

 hij, die leven geeft aan onontwikkelde kiemen, die zonder hem nut- 

 teloos en zonder gevolg zouden gebleven zijn. Ook is het waar, dat 

 een mensch nooit geheel alleen werkt en dat hij gebruik maakt van 

 de werken van anderen , waaraan hij overigens niet zelden den aan- 

 stoot gegeven heeft. Maar niemand kan in ernst ontkennen, dat 

 cuvier de grootste rol gespeeld heeft in de groote ontwikkeling, die 

 de palaeontoiogie in het begin onzer eeuw ontvangen heeft. Laten 

 wij ons eenige oogenblikken met eenige bijzonderheden van de werken 

 van den genoemden grooten natuurkundige bezig houden : wij zijn 

 dat aan zijne schim verschuldigd. 



De groote vraag, die cuvier trachtte te beantwoorden, is die, of 

 do fossile soorten van de levenden verschillen. Wel is waar , was 

 die vraag reeds min of meer ernstig gedaan, maar het regte antwoord 

 was er nog niet op gegeven. Eenige waarnemingen hadden buffon 

 doen denken, dat er uitgestorvene soorten waren, maar de toestand 

 van de vergelijkende anatomie in die dagen had hem niet veroor- 

 loofd zulks te bewijzen. Pallas vestigde van zijn kant de aandacht 

 der geleerden op de olifanten en neushoorns, die met huid en 



