OVER VERSTEENINGEN. 371 



haar in het ijs van Siberië gevonden waren , maar men wist niet , of 

 dat verschil in huidbekleedsel aantoonde, dat de soort verschillend 

 was, dan wel, of het slechts een gevolg was van den invloed van 

 het klimaat op identische soorten. 



Cuvier is werkelijk de eerste , die deze vraag behandeld heeft op 

 eene wijze, die hare oplossing kon waarborgen. Voor hem had men, 

 behalve in de bovengemelde gevallen , het bewijs in de studie der 

 fossile schelpen getracht te vinden , die in veel grooteren getale aan- 

 wezig zijn dan de overblijfselen van groote dieren. Cuvier begreep, 

 dat de bewijzen van de uitsterving van fossile soorten, om doeltreffend 

 te zijn, gevonden moesten worden in wezens, die groot genoeg waren 

 om geen den minsten twyfel ten opzigte van hun niet bestaan in de 

 tegenwoordige wereld over te laten. Immers , als men zich slechts 

 tot kleine dieren , weekdieren bij voorbeeld , bepaalde , liet de toestand 

 der verzamelingen en de staat der zoölogische kennis niet toe , dat 

 men met volkomene zekerheid kon beweren, dat de soorten, die 

 fossiel gevonden en waarvan men de analogen in de levende natuur 

 niet kende , daarom toch niet levend bestonden. Men zeide , dat het 

 mogelijk was , dat hun verblijf in de diepte der zee of in nog onbe- 

 kende streken der aarde hen tot heden aan de nasporingen der 

 natuurkundigen had doen ontsnappen. En dus waren de besluiten, 

 die men trok uit de vergelijking van fossile met levende soorten, 

 altijd onzeker en voor tegenspraak vatbaar , omdat zij op geen 

 vasten grondslag rustten. 



Cuvier bewees integendeel , dat de groote dieren bijna allen sedert 

 langen tijd bekend zijn , dat de hedendaagsche wetenschap zeer weinig 

 soorten van eene groote gestalte gevoegd heeft bij die reeds aan de 

 Ouden bekend waren , en dat de vaste landen en de zeeën tegen- 

 woordig doorkruist en zoo naauwkeurig doorzocht worden , dat het 

 zeker is, dat zij ons niet veel groote viervoetige dieren van eene 

 onbekende gedaante meer verbergen. Het was dus klaarblijkelijk, dat 

 de vergelijking van levende met fossile zoogdieren zekerder en 

 vaster uitkomsten moest geven , dan die der lagere dieren , en dat 

 als die vergelijking aantoonde , dat de fossile soorten allen verschillend 

 zijn van die tegenwoordig leven, die uitkomsten met vertrouwen 

 konden worden aangenomen. 24 * 



